USA: Kazanie bp. de Galarrety podczas święceń kapłańskich

Bp Alfons de Galarreta wygłasza kazanie podczas święceń kapłańskich w Winonie

Bp Alfons de Galarreta wygłasza kazanie podczas święceń kapłańskich w Winonie

Kazanie bp. Alfonsa de Galarrety podczas święceń kapłańskich 3 czerwca 2016 r. w seminarium św. Tomasza z Akwinu w Winonie. Śródtytuły pochodzą od redakcji serwisu sspx.org.

Dziś jest dzień pełny radości – szlachetnej, głębokiej, chrześcijańskiej radości. Przybyliśmy przed ten ołtarz, aby wziąć udział w ofierze naszego Pana i wyświęcić nowych kapłanów oraz diakonów, w święto Najświętszego Serca Pana Jezusa, który jest dla nas ideałem kapłaństwa.

Sacerdos alter Christus – kapłan jest drugim Chrystusem, który, poprzez sakrament Eucharystii, przedłuża obecność i działanie naszego Pana, wiecznego i najwyższego kapłana. Jako sakrament Eucharystia uwiecznia wcielenie, obecność naszego Pana pośród nas, natomiast w postaci ofiary zostaje utrwalone zbawienie, krzyż naszego Pana.

Najświętsze Serce Jezusa jest przedmiotem nauczania i apostolatu kapłana. Jednocześnie to Serce jest również formą i modelem kapłańskiej duchowości i aktywności. Św. Paweł pragnie, abyśmy poznali niewyczerpane skarby mądrości, wiedzy, świętości i miłości, które są ukryte w Najświętszym Sercu Jezusa.

Kapłańskie Serce Jezusa mówi nam: „Jam jest droga, i prawda, i życie”

Nasz Pan wyjawił nam skarby swego kapłańskiego Serca, gdy powiedział: „Jam jest droga, i prawda, i życie” 1. Nie ma innej drogi, innej prawdy ani innego życia oprócz tej drogi, tej prawdy i tego życia.

Św. Augustyn mawiał, że nasz Pan jest drogą w swoim człowieczeństwie oraz prawdą i życiem w swoim Bóstwie. Z tego powodu Pan Jezus jest dla nas równocześnie ojczyzną oraz drogą do naszej ojczyzny.

Pan Jezus jest drogą, ponieważ nikt nie może przyjść do Ojca inaczej niż przez Niego. On jest drogą, ponieważ jest Najwyższym Kapłanem, który dokonuje pojednania człowieka z Bogiem. Nasz Pan jest jedynym Pośrednikiem. Jest On drogą poprzez fakt bycia Kapłanem, Królem oraz poprzez Kościół, który jest Jego jedyną Oblubienicą i Mistycznym Ciałem. Nie ma innej drogi do Boga.

Nasz Pan jest również wcieloną prawdą i mądrością, jest światłem bez ciemności. Nie ma w Nim błędu ani kłamstwa. „Jam się na to narodził, i na to przyszedłem na świat, abym świadectwo dał prawdzie. Wszelki, który jest z prawdy, słucha głosu mego” 2. Nasz Pan umarł na krzyżu, aby świadczyć o prawdzie. On sam jest źródłem wszelkiej prawdy.

Pan Jezus jest również życiem – zmartwychwstaniem i życiem. „Ja przyszedłem, żeby [owce] życie miały, i obficiej miały” 3. Nasz Pan jest nadprzyrodzonym życiem dusz poprzez Jego łaskę, cnoty, świętość oraz ofiarę, która jest źródłem wszystkich łask i świętości.

Dowodem na to, że kapłan jest apostołem Serca Jezusa, jest zgodność, jaka zachodzi pomiędzy słowami naszego Pana a władzami, jakie otrzymują księża podczas święceń.

Kapłan posiada trzy władze: potestas regendi, potestas docendi i potestas sanctificandi. Władza rządzenia, kierowania duszami to droga, którą jest nasz Pan Jezus Chrystus. Drugą władzą jest nauczanie prawdy, tylko prawdy, integralnej i nadprzyrodzonej prawdy. Jest też władza przekazania łaski duszom i uświęcenia ich w naszym Panu Jezusie Chrystusie, władza sprawowania Najświętszej Ofiary Mszy świętej.

Refleksja nad tymi trzema władzami w relacji do Najświętszego Serca Pana Jezusa udowadnia i wyjaśnia, dlaczego rozwiązaniem obecnego kryzysu Kościoła jest katolickie kapłaństwo w swojej świętości i wierności.

Liberalny i modernistyczny duch, który rozprzestrzenił się w Kościele, sprzeciwia się naszemu Panu i Jego działaniom.

Nasz Pan jest drogą, ale wolność religijna odrzuca społeczne panowanie Chrystusa. Kościół jest jedyną drogą do zbawienia, ale modernistyczny duch relatywizuje tę prawdę i prowadzi do religijnego indyferentyzmu.

Dzisiaj: relatywizm doktrynalny prowadzi do relatywizmu moralnego

Sytuacja w Kościele jest jasna: mamy do czynienia z relatywizmem doktrynalnym, dogmatycznym, który z kolei prowadzi do relatywizmu moralnego, a ten kończy się akceptacją oraz promowaniem grzechu i skandali.

Dobrym przykładem jest stosunek do Komunii św. dla rozwiedzionych, którzy rzekomo zawarli „nowe małżeństwo”. W Kościele panuje nowe podejście do tych nienaturalnych związków. Jest to niewyobrażalna sytuacja, która bezpośrednio sprzeciwia się naszemu Panu, który jest życiem, prawdą i drogą.
Jeśli władze kościelne dotarły do punktu, w którym zło jest nazywane dobrem, dzieje się tak dlatego, że najpierw błąd został przez nich nazwany prawdą. To wszystko łączy spójność, logika i zasada przyczynowości.

Nasz Pan nauczył nas, że drzewo poznaje się po jego owocach, a dobre drzewo daje dobre owoce 4. Zatem jeśli owoc jest gorzki, zepsuty i stanowi zachętę do grzechu, to z pewnością drzewo, z którego pochodzi, musi być drzewem złym. A jeśli drzewo jest złe, to dlatego, że ziarno było zepsute.

Problem, który dziś dotyka Kościół, nie jest tylko jednym ze skutków; wszystko po soborze jest złym drzewem, a wszystkie te problemy wyrosły z ziarna, jakim był II Sobór Watykański.

Jeśli dzisiaj stajemy przed problemem Komunii dla rozwiedzionych, którzy zawarli kolejne „małżeństwo” , jest to wynik posoborowego prawodawstwa i praktyki. Zezwolono na odwrócenie celów małżeństwa, osłabiono jego nierozerwalność i wprowadzono personalizm poprzez wykreowanie nowego dobra małżeństwa, którym ma być osobiste dobro małżonków.

Wszystkie te doktryny, które już od wielu lat przenikają do Kościoła, są zawarte w soborowej deklaracji Gaudium et spes jako swoim źródle. A gdy obecny papież zezwala na te wszystkie rzeczy, widzimy tu jedynie proste rozwinięcie błędu.

„Jeśli mamy wybierać pomiędzy wiarą a kompromisem, wybór został już dokonany – nie będzie kompromisu!”

Jednocześnie jesteśmy zdumieni, że nie ma powszechnej reakcji w Kościele przeciwko tym błędom. Nie ma grupy biskupów czy kardynałów, którzy publicznie przeciwstawiliby się temu skandalowi. To pokazuje, jak poważną chorobą jest modernizm, który najpierw rozbraja przeciwnika, a potem sprawia, że znikają przeciwciała.

Podczas gdy nastąpiła pewna poprawa i uspokojenie w sposobie postrzegania nas przez Rzym, to jednak duch, w jakim do nas się odnoszą, jest cały czas ten sam: żeby być uznani, musielibyśmy zaakceptować nowinki soborowe…

Nie tak dawno papież Franciszek poczuł się zobligowany do poprawienia słów abp. Pozzo, stwierdzając, że kanoniczne uznanie Bractwa jest możliwe tylko jeśli wcześniej uznamy II Sobór Watykański, ponieważ „ma on swoją wartość” 5.

Zwierzchnik abp. Pozzo, kard. Müller wyjaśnia 6, że aby być katolikiem należy zaakceptować papieża i sobór – wolność religijna, ekumenizm itd. należą jego zdaniem do nauki, powszechnej nauki, to znaczy do nauki wiary. Przyrównuje to do zmartwychwstania naszego Pana, które jest prawdą wiary, ale nie zostało zdefiniowane explicite. Konkluduje stwierdzając, że wymaganie zaakceptowania soboru nie jest czymś nierozsądnym i nie powinno być dla Bractwa przeszkodą nie do pokonania. W istocie owo uznanie soboru jest właśnie tym, co doprowadzi nas do „pełnej jedności” – jedności w błędzie. Widać jasno, że wymagają od nas zaakceptowania soboru i tego, co po nim nastąpiło.

Dlatego jest również jasne, że walka trwa nadal. Jak powiedział nasz przełożony generalny, bp Fellay: „Jeśli mamy wybierać pomiędzy wiarą a kompromisem, wybór został już dokonany – nie będzie kompromisu!” 7.

Z pewnością Bóg może zmienić okoliczności i postawić nas w innej sytuacji. Mamy szczerą nadzieję, że tak się stanie. Jednak obecna rzeczywistość jest taka, a nie inna.

Najświętsze Serce, Serce wynagrodzenia

Najświętsze Serce Jezusa jest również Sercem Zbawiciela, Sercem wynagradzającym. Św. Małgorzata Maria powiedziała, że Pan Jezus pokazał jej, iż istnieją dwie świętości: świętość miłości oraz świętość sprawiedliwości. Obie są wymagające i surowe, każda na swój własny sposób.

Z tą podwójną świętością wiąże się podwójne wynagrodzenie wobec sprawiedliwości i miłości. Aby zbawić człowieka i wynagrodzić Bogu, kapłan musi ofiarować się razem z naszym Panem. Pan Jezus sam dał swoim apostołom tę złotą zasadę, gdy powiedział: „A za nich ja poświęcam samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie” 8.

Takie musi być nasze podejście wobec tych, którzy w naszej rodzinie, jaką jest Kościół, są jego władzami. Oto rozwiązanie dla tych błędów i słabości, które demaskujemy. Naszym kluczem jest prawdziwa identyfikacja z kapłańskim Sercem Pana Jezusa.

Św. Jan powiedział, że musimy uwierzyć w miłość naszego Pana. Musimy mieć ufność w tą potężną pomoc, jaką jest Jego łaska. Na miłość musimy odpowiedzieć miłością. Za otrzymane dary musimy odwdzięczyć się naszymi własnymi darami. W odpowiedzi na ofiarę, musimy sami się ofiarować. Oto droga zbawienia i odbudowy.

Uciekajmy się do Niepokalanego Serca Maryi, które jest Sercem Matki. To Serce jest pełne miłości, dobroci, miłosierdzia, stałości. Tak jak matczyna miłość, jest Ono również cierpliwe. A Jej Serce jest najpewniejszą, najdoskonalszą i najkrótszą drogą do Najświętszego Serca Jezusa. Amen.

  1. J 14, 6.
  2. J 18, 37.
  3. J 10, 10.
  4. Zob. Mt 7, 16–17.
  5. Wywiad z papieżem Franciszkiem w „La Croix”, 16 maja 2016 r. „Pytanie: Czy papież byłby gotów udzielić im (FSSPX) prałatury personalnej? Papież Franciszek: To jest możliwe rozwiązanie, ale najpierw musimy dojść z nimi do fundamentalnego porozumienia. II Sobór Watykański ma swoją wartość. Poruszamy się do przodu powoli, z cierpliwością.”
  6. Zob. wywiad z kardynałem Müllerem w „Herder Korrespondenz” z czerwca 2016 r. „Kardynał Müller – którego naleganie, aby Bractwo dostosowało się do nauczania soboru, jest o wiele bardziej słyszalne niż stanowisko Ojca Świętego – powiedział w tym wywiadzie, że nie można zaniżyć wartości soboru jedynie do «pastoralnej pogawędki» tylko dlatego, że nie ogłosił on żadnych dogmatów. Prefekt Kongregacji Nauki Wiary powiedział, że chociaż żaden papież nie ogłosił zmartwychwstania Chrystusa jako dogmatu ex cathedra, to jednak «znajduje się w centrum wyznania wiary, jest jego fundamentem». «Kluczowe stwierdzenia, nawet jeśli nie są ogłaszane ex cathedra ((i przez to nieomylne)), są dla nas katolików ciągle istotne» – stwierdził kardynał, dodając, „że nie można zaakceptować sytuacji, w której ktoś wybiera jedno, a odrzuca drugie». Kard. Müller dodał, że nie trzeba być zafascynowanym każdym kazaniem biskupa lub papieża. Jedynie Magisterium, które jest deklaracją wiary, musi być zaakceptowane. «Wolność religijna jako fundamentalne prawo człowieka i wolność ochrony religii za względu na nadprzyrodzone objawienie Jezusa Chrystusa są bez zastrzeżeń uznawane przez wszystkich katolików» – stwierdził kard. Müller. Uznanie II Soboru Watykańskiego nie jest jakąś «nierozsądnie wysoką poprzeczką do pokonania» – powiedział i dodał, że jest to raczej «adekwatne lekarstwo, aby osiągnąć pełną jedność z papieżem oraz z biskupami, którzy są z nim w jedności». Prefekt Kongregacji Nauki Wiary zapewnił, że stosunek papieża Franciszka do Bractwem nie różni się od stosunku doń papieża-emeryta Benedykta XVI. «Postrzega tę i podobne grupy jako katolików, ale wciąż na drodze do pełnej katolickiej jedności».”
  7. Wywiad bp. Fellaya dla „National Catholic Register” z 13 maja 2016 r.: „Nie dążę do regulacji kanonicznej jako czegoś absolutnie koniecznego. Jest to dla mnie coś oczywistego, coś, do czego mamy prawo, jednak aby ją osiągnąć nie pójdziemy na kompromis, który mógłby naruszyć wiarę lub dyscyplinę Kościoła. Uważamy, że nie przyznanie jej nam jest czymś niesprawiedliwym, zatem wyrażamy nasz punkt widzenia. To wszystko. Jeśli postawią przed nami wybór pomiędzy, dajmy na to, dochowaniem wiary a pójściem na kompromis, wiadomo, co zrobimy. Nie pójdziemy na kompromis.”
  8. J 17, 19.
Opublikowano Kazania, przemówienia i listy | Otagowano , , , | Możliwość komentowania USA: Kazanie bp. de Galarrety podczas święceń kapłańskich została wyłączona

Warszawa: Dzień Rodziny w Szkole Podstawowej im. Świętej Rodziny

Dzień Rodziny w Szkole Podstawowej im. Świętej Rodziny w Warszawie-Radości

Dzień Rodziny w Szkole Podstawowej im. Świętej Rodziny w Warszawie-Radości

Środa 22 czerwca była w Szkole Podstawowej im. Świętej Rodziny w Warszawie-Radości dniem wyjątkowym. Zamiast lekcji odbył się tam bowiem Dzień Rodziny, na który zaproszono wszystkich uczniów (również z nauczania domowego) wraz z rodzicami i dziadkami.

To święto całej społeczności szkolnej rozpoczęła uroczysta Msza święta odprawiona przez dyrektora naszej szkoły, ks. Dawida Wierzyckiego FSSPX. Następnie uczniowie starszych klas przedstawili spektakl teatralny poświęcony postaci świętej Katarzyny Labouré i objawieniom Najświętszej Maryi Panny, których ta francuska zakonnica była świadkiem w roku 1830. Pięknym gestem ze strony młodych aktorów na zakończenie przedstawienia było rozdanie wszystkim widzom Cudownych Medalików wraz z tekstem modlitwy św. Bernarda. Przygotowaniami do spektaklu kierowała niestrudzona pani Aldona Duklewska.

Kolejnym punktem programu był słodki poczęstunek przygotowany przez niezawodne mamy i babcie naszych uczniów. Odbywał się on na szkolnym podwórzu, gdzie nauczyciele przygotowali z kolei wiele zabaw i konkurencji sportowych: od bicia rekordu w skokach na skakance, przez wbijanie gwoździ jak najmniejszą liczbą uderzeń młotka i rzucanie lotkami w tarczę, po dmuchanie ogromnych baniek mydlanych. Świetnie bawili się przy tym zarówno uczniowie, jak i ich rodzice, którzy nieczęsto mają okazję uczestniczyć w tego typu rywalizacjach.

Opublikowano Galerie fotograficzne, Polska | Otagowano , | Możliwość komentowania Warszawa: Dzień Rodziny w Szkole Podstawowej im. Świętej Rodziny została wyłączona

Lublin: Integracyjne spotkanie wiernych (galeria fotograficzna)

Spotkanie zgromadziło około 80 wiernych z lubelskiej kaplicy

Spotkanie zgromadziło około 80 wiernych z lubelskiej kaplicy

Za tło integracyjnego spotkania lubelskich wiernych FSSPX wybrano urokliwe chaty kryte strzechą, których wiele zebrano w skansenie prezentującym perły Lubelszczyzny. 12 czerwca po niedzielnej Mszy św. oraz nabożeństwie do Najświętszego Serca Pana Jezusa prawie 80 osób – w tym, co cieszy, sporo młodzieży – stawiło się u bram Muzeum Wsi Lubelskiej, by cienistym wąwozem ruszyć do miłego zakątka, przeznaczonego na tego rodzaju spotkania. Ks. Hubert Kuszpa, opiekun lubelskiej kaplicy, poprowadził Anioł Pański oraz modlitwę przed posiłkiem, po czym oficjalnie ogłosił „komunę” w parcelacji przyniesionych produktów spożywczych. Po takim wezwaniu nie pozostało nic innego prócz rozpoczęcia pałaszowania licznych sałatek i ciast – w oczekiwaniu na kiełbaskę z grilla i ogniska… Powodzeniem cieszyły się zaimprowizowane stoiska ze słodyczami i mięsiwem, a znaleźli się też amatorzy pokrzepiających trunków.

Jedzenia dla nikogo nie zabrakło

Jedzenia dla nikogo nie zabrakło

Podzieleni na małe grupki uczestnicy dyskutowali na najróżniejsze tematy. Najbardziej obleganym rozmówcą był ksiądz, otoczony wiernymi spragnionymi duchowych porad oraz nowinek z życia Bractwa.

Największą uciechę ze sprzyjających okoliczności przyrody miały jak zwykle dzieci, baraszkujące po trawie, natomiast starsi chłopcy zabrali się za budowę szałasu z kijów do pieczenia kiełbasek. Także dorośli skorzystali z uroków tego pięknego miejsca; wybrali się na przechadzki po rozległym terenie skansenu, oglądali budowę i wyposażenie wiejskich chat, podziwiali konie sprowadzone specjalnie na niedzielny jarmark. Jak zwykle w takich sytuacjach bywa, udało się odkryć niejeden talent – do gry na akordeonie przystąpiło kilku wirtuozów, były też próby wokalne.

Po nawiązaniu nowych znajomości, pokrzepieni duchowo i cieleśnie uczestnicy rozstali się niechętnie, już planując kolejne spotkanie.

Opublikowano Galerie fotograficzne, Polska | Otagowano , | Możliwość komentowania Lublin: Integracyjne spotkanie wiernych (galeria fotograficzna) została wyłączona

Poznań: Pielgrzymka do Soboty

Wielkopolscy pątnicy na trasie do Soboty

Wielkopolscy pątnicy na trasie do Soboty

11 czerwca 2016 r. wierni z poznańskiej kaplicy pw. św. Józefa czwarty rok z rzędu pielgrzymowali do lokalnego sanktuarium maryjnego. Po raz trzeci celem był kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny we wsi Sobota, w którego głównym ołtarzu znajduje się słynący łaskami obraz Matki Bokiej z Dzieciątkiem z końca XVIII w. Po porannej śpiewanej Mszy świętej w kaplicy grupa dwudziestu sześciu osób (w tym siedmiorga dzieci) pod duchową opieką ks. Szymona Bańki ruszyła w drogę, by prosić Niepokalaną szczególnie o rychłe powstanie przeoratu w stolicy Wielkopolski. Tegoroczna trasa, licząca 20 km, była trochę dłuższa niż w roku ubiegłym, za to bardziej malownicza, a prowadziła m.in. przez teren wypełnionego plażowiczami ośrodka wypoczynkowego nad Jeziorem Strzeszyńskim, gdzie pielgrzymi mogli zaśpiewać pieśń o marnościach światowych. Po sześciu godzinach marszu, wypełnionych modlitwą na różańcu i śpiewem nabożnych pieśni, wierni wraz z kapłanem złożyli pokłon Maryi przed odsłoniętym w tym celu obrazem i odśpiewali Litanię loretańską. Po pamiątkowym zdjęciu przed kościołem wszyscy skorzystali z gościnności jednego z wiernych, który udostępnił swą działkę na zorganizowanie wspólnego grillowania. Po posileniu się i krótkim odpoczynku starsi zagrali w siatkówkę, a dzieci z rodzicami i ks. Bańką w dwa ognie.

Opublikowano Polska | Otagowano , , | Możliwość komentowania Poznań: Pielgrzymka do Soboty została wyłączona

Gdynia: Procesja Bożego Ciała (galeria fotograficzna)

Kilkadziesięcioro wiernych wzięło udział w procesji Bożego Ciała, która przeszła uliczkami wokół gdyńskiego przeoratu; procesję prowadził x. Anzelm Ettelt. Poniżej kilka zdjęć, ilustrujących obchody święta.

Opublikowano Galerie fotograficzne, Polska | Otagowano , | Możliwość komentowania Gdynia: Procesja Bożego Ciała (galeria fotograficzna) została wyłączona

Bajerze: Dni skupienia dla rodzin

Wykład dla mężczyzn podczas dni skupienia dla rodzin

Wykład dla mężczyzn podczas dni skupienia dla rodzin

Po kilkunastoletniej przerwie do kalendarza ważnych wydarzeń Tradycji w Polsce wróciły rekolekcje dla rodzin. Odbyły się one w długi weekend po Bożym Ciele, tj. od 27 do 29 maja br. Do domu rekolekcyjnego w Bajerzu zjechało kilkanaście rodzin z całej Polski, ale – jak to zwykle bywa w takich przypadkach – trudno dokładnie określić, ilu tak naprawdę było uczestników.

Br. Maksymilian sprawował opiekę nad najmłodszymi uczestnikami dni skupienia dla rodzin w Bajerzu

Br. Maksymilian sprawował opiekę nad najmłodszymi uczestnikami dni skupienia dla rodzin w Bajerzu

Podczas rekolekcji rodzice słuchali wykładów, a w tym czasie dla dzieci były organizowane zabawy i katecheza. Konferencje głosił ks. Łukasz Szydłowski, starając się streścić encyklikę o małżeństwie chrześcijańskim Casti conubii Piusa XI. Prelegent kładł nacisk na główny cel małżeństwa, jakim jest spłodzenie i wychowanie potomstwa, potrzebę zachowania wierności oraz podkreślał, że małżeństwo jest sakramentem. Drugą część wykładów prowadził zaprzyjaźniony psycholog. Konferencje o istocie macierzyństwa i ojcostwa odbyły się osobno dla żon i mężów. Ostatni wykład, już dla wszystkich, dotyczył potrzeby zachowania więzi małżeńskiej.

IMG_1710 Podczas nauk dla dorosłych ich pociechy bawiły się w parku w znane, a dla niektórych już legendarne zabawy terenowe, które prowadził niestrudzony br. Maksymilian. Dzieci dowiedziały się, jak najłatwiej zdobyć flagę, wysadzić bunkier oraz „wsadzić niewiernych do więzienia”. Dodatkową atrakcją było pływanie łódką po stawie. W rolę kapitana, a zarazem wioślarza i tym razem wcielił się br. Maksymilian.

Dla zupełnych maluchów największym wyzwaniem okazało się wchodzenie po schodach. Czego jak czego, ale schodów w pałacu w Bajerzu nie brakuje, więc najmłodsi mieli pole do popisu.

Ognisko pod bajerskim dębem

Ognisko pod bajerskim dębem

Oprócz strawy duchowej – nabożeństw i wykładów – był też czas na zabawy i integrację, czyli ognisko pod bajerskim dębem. Rodziny miały okazję do rozmów, wymiany poglądów, spróbowania tajemniczej zielonej pasty w słoiczku – którą okazało się wasabi – oraz oczywiście zjedzenia kiełbasy z ogniska.

Rekolekcje zakończyły się w niedzielę po Mszy św. i obiedzie. Rodziny wyruszyły do domów, żywiąc nadzieję, że takie dni skupienia będą powtarzane i już na stałe zagoszczą w kalendarzu wydarzeń.

Opublikowano Polska | Otagowano , | Możliwość komentowania Bajerze: Dni skupienia dla rodzin została wyłączona

Poznań: Procesja Bożego Ciała

Procesja Bożego Ciała w Poznaniu

Procesja Bożego Ciała w Poznaniu

26 maja br. około stu osób z Wielkopolski uczestniczyło w uroczystej procesji Bożego Ciała, która wyruszyła z kaplicy pw. św. Józefa w Poznaniu. Z powodu charakteru otoczenia ołtarze są przygotowywane przez wiernych krótko przed Mszą św. i umiejscowione wzdłuż ulicy Ptasiej, przy której znajduje się kaplica.

Do Mszy św., którą celebrował ks. Szymon Bańka FSSPX, służyło kilkunastu ministrantów, w większości członków Archikonfraterni św. Szczepana; służyli oni także podczas procesji. Grupa siedmiu dziewczynek pod czujnym okiem swych matek sypała płatki kwiatów przed Panem Jezusem, a mężczyźni ponieśli baldachim, kaplicowe sztandary oraz feretron z figurą Chrystusa. Schola kaplicowa jak zwykle zadbała o to, aby przemarszowi towarzyszył nieustany śpiew pieśni eucharystycznych.

Opublikowano Galerie fotograficzne, Kościoły i kaplice FSSPX | Otagowano , | Możliwość komentowania Poznań: Procesja Bożego Ciała została wyłączona

Warszawa: Procesja Bożego Ciała

Procesja Bożego Ciała w Warszawie-Radości zgromadziła w tym roku kilkuset uczestników

Procesja Bożego Ciała w Warszawie-Radości zgromadziła w tym roku kilkuset uczestników

26 maja br. kilkuset wiernych uczestniczyło w uroczystej procesji Bożego Ciała, która wyruszyła z kościoła pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny przy ul. Garncarskiej i zatrzymywała się przy czterech ołtarzach przygotowanych w okolicach przeoratu św. Piusa X: przed budynkiem Szkoły Podstawowej im. Świętej Rodziny, przed leśnym krzyżem, przed domem należącym do jednej z rodzin Tradycji oraz na posesji zaprzyjaźnionego przedszkola.

Monstrancję z Przenajświętszym Sakramentem niósł ks. Konstantyn Najmowicz FSSPX, a towarzyszyli mu ks. Łukasz Weber FSSPX, ks. Dawid Wierzycki FSSPX, ks. Raivo Kokis FSSPX i o. Witold Pobiedziński. Na czele procesji tradycyjnie płatki kwiatów sypały dziewczynki, które przystąpiły do I Komunii św. w ostatnich latach. Jak zwykle nie zawiedli też ministranci oraz członkowie chóru kościelnego, nadający ton pieśniom śpiewanym przez uczestników procesji.

Autorem zdjęć jest p. Rafał Mossakowski.

Opublikowano Kościoły i kaplice FSSPX, Polska | Otagowano , | Możliwość komentowania Warszawa: Procesja Bożego Ciała została wyłączona

Lublin: I Komunia św. (galeria fotograficzna)

Pierwsza Komunia św. w Kozłówce k. Lublina

Ks. Hubert Kuszpa FSSPX i dzieci, które przystąpiły do I Komunii św. w kaplicy w Kozłówce k. Lublina

26 maja 2016 r., w święto Bożego Ciała, wierni z lubelskiej kaplicy pw. św. Stanisława Kostki zebrali się wyjątkowo nie przy al. Kraśnickiej 34, ale w pięknej kaplicy pałacowej w dawnych włościach rodziny Zamoyskich w Kozłówce pod Lublinem. Uroczystość, w której czcimy w szczególny sposób Najświętszy Sakrament, została wybrana na dzień, w którym czwórka dzieci – dwóch chłopców i dwie dziewczynki – po raz pierwszy w życiu przyjęła naszego Pana Jezusa Chrystusa pod postacią chleba. Spodziewana duża liczba gości, którzy mogliby się nie zmieścić w stosunkowo małej kaplicy Bractwa Św. Piusa X w Lublinie, jak również chęć uczczenia Chrystusa w Najświętszym Sakramencie w wyjątkowym miejscu i w wyjątkowy sposób, skłoniły do przeniesienia obchodów tej uroczystości właśnie do Kozłówki. Kaplica pałacowa z początku XX w., która została wybudowana dla odprawiania Mszy św. wszech czasów, mogła – być może pierwszy raz od kilkudziesięciu lat – stać się na nowo miejscem złożenia Najświętszej Ofiary według czcigodnego, pradawnego rytu. Wyjątkowo uroczysta oprawa Mszy św. uświadomiła również czwórce dzieci, które pierwszy raz zjednoczyły się z Panem Jezusem w szczególny sposób, jak ważny był ten dzień w ich życiu. Ponad stu zebranych wiernych wspomagało ich swoimi modlitwami, aby następnie móc się cieszyć piękną pogodą w otoczeniu pałacowych ogrodów.

Opublikowano Galerie fotograficzne | Otagowano , | Możliwość komentowania Lublin: I Komunia św. (galeria fotograficzna) została wyłączona

Warszawa: I Ogólnopolski Zlot Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji (galeria fotograficzna)

Uczestnicy I Ogólnopolskiego Zlotu Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji

Uczestnicy I Ogólnopolskiego Zlotu Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji

W sobotę 21 maja 2016 r. w warszawskim przeoracie Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X odbył się I Ogólnopolski Zlot Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji. W wydarzeniu wzięło udział ponad 150 osób z całej Polski, a do Rycerstwa przyjęto 42 osoby (w tym dwie z USA). Módlmy się za nowych rycerzy, aby gorliwie służyli Niepokalanej!

Spotkanie rozpoczęliśmy od różańca oraz Mszy św., którą odprawił ks. Anzelm Ettelt FSSPX. Tego dnia Niepokalana zadbała o piękną pogodę dla swoich rycerzy, więc po Mszy uczestnicy udali się przed kościół, gdzie czekały na nich stoiska z materiałami dotyczącymi MI. W tym czasie można było zapisać się do Rycerstwa, kupić książki wydawnictwa Te Deum (które na ten dzień przygotowało specjalną zniżkę dla rycerzy), porozmawiać oraz posilić się. Ze względu na przypadające w tym czasie suche dni poczęstunek był bezmięsny, ale rycerze przynieśli ze sobą różne potrawy, które umieszczono na przygotowanych w tym celu stołach. Serdecznie dziękujemy osobom, które zaangażowały się w przygotowanie poczęstunku.

Tego dnia miała również miejsce premiera najnowszego numeru „Triumfu Niepokalanej”, który od tej pory będzie się ukazywał jako samodzielna publikacja (a nie, jak dotąd, jako dodatek do dwumiesięcznika „Zawsze Wierni”) i służył jako narzędzie apostolatu. Rycerze będą rozpowszechniać gazetkę w swojej okolicy, aby w ten sposób przyciągnąć coraz więcej dusz do Niepokalanej. Osoby, które chciałyby się bardziej zaangażować w rozpowszechnianie „Triumfu Niepokalanej”, mogą zgłaszać się po egzemplarze do przeoratu w Warszawie.

Po przerwie ks. Ettelt wygłosił dwa wykłady na temat Rycerstwa Niepokalanej. Pierwszy z nich omawiał historię MI, które powstało w odpowiedzi na działanie masonerii. Ks. Ettelt mówił o celu MI, którym jest nawrócenie heretyków i schizmatyków, a zwłaszcza masonów, oraz uświęcenie wszystkich pod opieką i za pośrednictwem Niepokalanej. Drugi wykład dotyczył tematyki maryjnej, ks. Ettelt mówił o istocie oddania się Niepokalanej, nawiązywał do rozważań maryjnych św. bp. Pelczara, podkreślając, że w trudnych chwilach nie wolno się zniechęcać, lecz należy ufać Bogu i Niepokalanej. Prelegent zwrócił też uwagę na ogromną wartość tego typu spotkań – wielu katolików Tradycji nie ma w swoim najbliższym otoczeniu nikogo, kto kierowałby się ideałami MI, dlatego spotkanie w większej grupie może być dla takich osób wielkim wsparciem i wzmocnieniem.

Po wykładach odbyła się uroczysta ceremonia przyjęcia nowych rycerzy do MI. Obecni rycerze również odczytali Akt ofiarowania się Niepokalanej według św. Maksymiliana Kolbe. Wspaniale było usłyszeć, jak ponad 150 osób wspólnie ofiarowuje się Niepokalanej! Podczas zlotu rozdaliśmy bardzo wiele cudownych medalików wraz ze specjalnie na ten dzień przygotowanymi ulotkami. Na zakończenie ceremonii odśpiewaliśmy wszyscy razem hymn Rycerstwa.

Deo et Immaculatae gratias!

Galeria fotografii ze zlotu.

Opublikowano Apostolat, Galerie fotograficzne | Otagowano , | Możliwość komentowania Warszawa: I Ogólnopolski Zlot Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji (galeria fotograficzna) została wyłączona