Bawaria: Święcenia subdiakonatu w seminarium w Zaiztkofen

Pięciu nowych subdiakonów

W sobotę 1 kwietnia br. w seminarium Najświętszego Serca Pana Jezusa w bawarskim Zaitzkofen miała miejsce piękna uroczystość: pięciu młodych seminarzystów otrzymało z rąk bp. Bernarda Tissiera de Mallerais święcenia subdiakonatu. Obok kandydatów z Austrii, Niemiec, Szwajcarii i Rosji znalazł się kl. Jakub Wawrzyn FSSPX, który tym samym postawił decydujący krok na drodze do kapłaństwa.

Biskup Tissier de Mallerais podczas kazania podkreślił władze i cnoty subdiakona: bierze on udział w przygotowaniu materii do Mszy św. – sakramentu męki Chrystusa, śpiewa epistołę, w imieniu całego Kościoła odmawia oficjum oraz czyści bieliznę kielichową. Wymaga się od niego nieskazitelności wiary i obyczajów, jako że z subdiakonatem wiąże się dozgonne zobowiązanie do zachowania doskonałej czystości oraz odmawiania brewiarza.

Wszystkie intencje Kościoła stały się odtąd dla nowych subdiakonów ich własnymi: łączą się oni z uwielbieniem, które Ojcu Niebieskiemu składa Chrystus, Wieczny i Najwyższy Kapłan, oddają cześć Jego Najświętszej Matce oraz świętym Pańskim, a zwłaszcza swoim patronom. Troszczą się także o dzieła przedsiębrane dla chwały Bożej oraz o ratowania dusz, o potrzeby swoich bliźnich, w tym tych, którzy się polecili ich modlitwom oraz tych, którzy są im bliscy.

Pięciu lewitów czeka w wigilię Zesłania Ducha Świętego święcenia diakonatu, a następnie, Deo volente, święcenia kapłańskie pod koniec czerwca 2018 r.

Opublikowano Galerie fotograficzne, Seminaria FSSPX | Otagowano , , | Możliwość komentowania Bawaria: Święcenia subdiakonatu w seminarium w Zaiztkofen została wyłączona

Małżeństwa nie tylko ważne, ale i niemożliwe do zakwestionowania

1 września 2015 r. papież Franciszek ogłosił, że wierni, którzy w czasie Jubileuszowego Roku Miłosierdzia przystąpią do spowiedzi u kapłanów Bractwa Św. Piusa X, otrzymają „ważne i zgodne z prawem rozgrzeszenie”. W komunikacie prasowym opublikowanym tego samego dnia Dom Generalny podziękował papieżowi i przypomniał, że „w posłudze sakramentu pokuty zawsze polegamy, w poczuciu całkowitej pewności, na jurysdykcji nadzwyczajnej, wynikającej z norm ogólnych Kodeksu prawa kanonicznego. Z okazji Roku Świętego papież Franciszek pragnie, aby wszyscy wierni chcący się wyspowiadać wobec kapłanów Bractwa Św. Piusa X mogli to uczynić bez rozterek”.

Z kolei ogłoszony 20 listopada 2016 r. list apostolski papieża Franciszka Misericordia et misera (§ 12) przedłużył prawa dotyczące spowiedzi, udzielone 1 września 2015 r., również poza okres jubileuszowy. Pomimo iż Kościół w dalszym ciągu znajduje się niestety w stanie kryzysu, prześladowanie, które niesprawiedliwie pozbawiało kapłanów oraz wiernych jurysdykcji zwyczajnej, zakończyło się wobec faktu, że obecnie jurysdykcja ta została udzielona przez papieża.

4 kwietnia 2017 r. został opublikowany wspólny list prefekta Kongregacji Nauki Wiary oraz przewodniczącego Papieskiej Komisji Ecclesia Dei, skierowany do krajowych konferencji biskupów. Kard. Müller przypomina w nim o decyzji papieża Franciszka, „by udzielić wszystkim kapłanom wspomnianego bractwa władzy ważnego sprawowania sakramentu pokuty względem wiernych, w celu zagwarantowania jego ważności i zgodności z prawem [Kościoła]”. Następnie ogłasza nowe rozporządzenia Ojca Świętego, który – w tym samym duchu – „postanowił dać ordynariuszom możliwość delegowania władzy przyjmowania ślubowania małżeńskiego od wiernych, którzy powierzyli się opiece duszpasterskiej Bractwa” (list z 27 marca 2017 r.)1.

Zgodnie ze wspomnianą regulacją ordynariusze mogą, „o ile to możliwe”, delegować kapłana diecezjalnego do odebrania ślubowania składanego zgodnie z tradycyjnym rytem, a poprzedzającego Mszę [ślubną] odprawianą przez kapłana Bractwa, albo też „udzielać koniecznej władzy kapłanowi Bractwa, który będzie również sprawować Mszę świętą”.

Kard. Müller kończy swój list przypomnieniem intencji przyświecającej papieżowi. Po pierwsze pragnie on usunąć „wszelkie niepewności w kwestii ważności sakramentu małżeństwa” zawieranego wobec kapłanów Bractwa. Jeśli taki kapłan otrzymuje delegację od biskupa, nie może być już uważany za nie posiadającego jurysdykcji podczas odbierania ślubowania małżeńskiego. Papież pragnie ponadto przyśpieszyć w ten sposób „proces zmierzający ku pełnemu instytucjonalnemu uregulowaniu sytuacji [Bractwa]”. W swoim liście kardynał pisze wyraźnie o „obiektywnie nieuregulowanym statusie kanonicznym, w jakim obecnie [podkreślenie znajduje się w oryginale listu – przyp. red. WTK] znajduje się Bractwo Św. Piusa X”.

Nie sposób nie zauważyć, w jak zręczny sposób zostaje udzielona władza do słuchania spowiedzi i przyjmowania ślubów małżeńskich; innymi słowy sposób, w jaki jest regulowana posługa kapłanów należących do nie posiadającej uregulowanego statusu wspólnoty kościelnej – przynajmniej ad casum (‘stosownie do danego przypadku’ – przyp. red. WTK). W istocie jednak nowe rozporządzenia papieża stanowią pewną formę uznania dla posługi duszpasterskiej Bractwa Św. Piusa X we wszystkich krajach, w których jest ono obecne, a co więcej, duszpasterstwo to jest nawet w pewien sposób wspierane.

Ważność małżeństw zawieranych wobec kapłanów Bractwa

Od tego momentu, podobnie jak nie musimy się już powoływać na jurysdykcję nadzwyczajną, aby móc ważnie słuchać spowiedzi, nie musimy też powoływać się na stan wyższej konieczności, aby przyjmować ślubowania małżeńskie, chyba że jakiś biskup sprzeciwiłby się nowym rozporządzeniom i odmówił udzielenia delegacji, o której pisze papież.

Nie oznacza to [jednak], że stan wyższej konieczności przestał istnieć, ale jedynie że władze Kościoła nie odmawiają już Tradycji pewnych środków [koniecznych] do rozwoju. W 2007 r. przyznano, że posługiwanie się przedsoborową liturgią mszalną nigdy nie zostało zakazane. W 2009 r. zostały zdjęte ekskomuniki, nałożone niesprawiedliwie na biskupów Bractwa. W 2015 r. zakończyło się ostatecznie kwestionowanie ważności spowiedzi u naszych kapłanów. Obecnie zaś rzekomo nieuregulowany status kapłana Bractwa – jako oficjalnego świadka przy zawieraniu sakramentu małżeństwa – został uzupełniony, ze względu na dobro małżonków.

Jednakże podobnie jak sakrament pokuty nie był sprawowany nieważnie przez kapłanów Bractwa przed 2015 r., tak samo było w przypadku odbierania przez nich ślubowania małżeńskiego bez oficjalnej delegacji ze strony lokalnego biskupa czy proboszcza.

Prawo Kościoła rzeczywiście stwierdza, że wymogiem ważności małżeństwa jest zawarcie go przed proboszczem lub jego delegatem oraz w obecności co najmniej dwóch świadków (CIC 1917, kan. 1094; KPK 1983, kan. 1116). Jednak kapłani Bractwa Św. Piusa X nie są proboszczami – z tego powodu niektórzy usiłują dowodzić, że bez delegacji kapłan Bractwa nie jest w stanie przyjmować ślubowania małżeńskiego. Takie małżeństwo byłoby więc nieważne ze względu na brak wymaganej formy kanonicznej.

Jednakże to samo prawo Kościoła wspomina również o następującej sytuacji nadzwyczajnej (CIC 1917, kan. 1098; KPK 1983, kan. 1116): „Jeśli osoba, zgodnie z przepisem prawa, kompetentna do asystowania jest nieosiągalna lub nie można się do niej udać bez poważnej niedogodności […]”. Jeśli jest prawdopodobne, że taka sytuacja potrwa co najmniej miesiąc, Kościół uznaje za ważne małżeństwo zawarte wobec samych tylko świadków. Jeśli podczas ceremonii mógłby być obecny kapłan nie posiadający delegacji, musi on być wezwany do odebrania ślubowania. Najnowsze rozporządzenie papieskie jest jedynie praktycznym zastosowaniem fundamentalnych zasad prawa kanonicznego: Najwyższym prawem jest zbawienie dusz oraz Sakramenty przynoszą owoc w tych, którzy przyjmują je w odpowiedniej dyspozycji. A jeśli ktoś miałby jeszcze jakieś wątpliwości co do tej sytuacji nadzwyczajnej, to odpowiadamy, że w przypadku wątpliwości Kościół uzupełnia wykonawczą władzę rządzenia (CIC 1917, kan. 209; KPK 1983, kan. 14). W ten sposób wszelkie niepewności są rozwiewane – małżeństwa zawierane wobec kapłanów Bractwa Św. Piusa X, nawet nie posiadających delegacji, są bez cienia wątpliwości ważne, a to ze względu na stan wyższej konieczności.

Stan wyższej konieczności trwa nadal

Stan wyższej konieczności w Kościele wciąż istnieje. Nie zamierzamy negować tej smutnej rzeczywistości.

W rzeczywistości od czasu II Soboru Watykańskiego, a zwłaszcza od momentu promulgowania w 1983 r. nowego Kodeksu prawa kanonicznego, główny cel małżeństwa, jakim jest zrodzenie i wychowanie potomstwa, został zdeprecjonowany na rzecz wzajemnej pomocy małżonków, zgodnie z personalistyczną koncepcją godności miłości, która przesłania prymat dobra wspólnego rodziny.

Również zakończony niedawno synod poświęcony rodzinie stanowił smutny dowód na to, że stan wyższej konieczności w dalszym ciągu istnieje. To samo trzeba powiedzieć o gorszących deklaracjach niektórych prałatów i hierarchów odnośnie do par żyjących ze sobą bez ślubu oraz homoseksualistów, w których sugerowali oni, że w tych związkach można odnaleźć jakieś pozytywne elementy, a nawet wartości zgodne ze świętością małżeństwa.

Przypominamy również petycję wystosowaną przez bp. Fellaya do Ojca Świętego po ogłoszeniu dokumentu Mitis iudex (15 sierpnia 2015 r.): „Zawarte w tym dokumencie nowe postanowienia ułatwiają wydawanie orzeczeń o nieważności małżeństw w trybie przyśpieszonym, tym samym otwierając drzwi dla procedury stanowiącej de facto «rozwód po katolicku», a tylko występującej pod inną nazwą, a także stoją w sprzeczności z wielokrotnie przypominaną we wspomnianym motu proprio zasadą nierozerwalności małżeństwa” (15 września 2015 r.).

Także pewne stwierdzenia zawarte w adhortacji Amoris laetitia, dotyczące osób rozwiedzionych, które zawarły nowe „małżeństwa”, a sugerujące, że mogłyby one przystępować do sakramentów pokuty i Eucharystii żyjąc równocześnie jak mąż i żona w kolejnych związkach, muszą budzić w sumieniach katolików poważne wątpliwości.

Z tych wszystkich powodów wierni znajdują się w stanie wyższej konieczności, który pozwala im zwracać się do kapłanów Tradycji. Zgodnie z prawem Kościoła, małżeństwa [zawarte przez nich wobec kapłanów Bractwa] są bezdyskusyjnie ważne, gdyż obecna prośba papieża do ordynariuszy, aby ułatwili im wybór zapewniając obecność [podczas ceremonii] posiadającego jurysdykcję zwyczajną świadka urzędowego, tj. kapłana przyjmującego ślubowanie, nie znosi obiektywnego stanu kryzysu w Kościele.

Nie ulega wątpliwości, że gdyby ordynariusz odmówił wyznaczenia delegata, a nawet nie chciał „bezpośrednio udzielić koniecznej władzy kapłanowi Bractwa”, ten ostatni przyjmowałby ślubowanie małżeńskie w sposób ważny, a to ze względu na wspomniany stan wyższej konieczności, a także dlatego, że biskup taki w jawny sposób sprzeciwiałby się woli Głowy Kościoła.

Praktyczne wdrożenie tych rozporządzeń

Papież Franciszek pragnie, aby kapłani Bractwa Św. Piusa X – ze względu na dobro małżonków – byli w stanie asystować przy zawieraniu małżeństw, które byłyby bezdyskusyjnie zgodne z prawem, ważne i o niemożliwej do zakwestionowania mocy wiążącej. Jak możemy przeczytać w komunikacie prasowym Domu Generalnego z 4 kwietnia: „Pozostaje mieć nadzieję, że wszyscy biskupi podzielają tę samą duszpasterską troskę”. Musimy również mieć nadzieję, że trybunały diecezjalne nie będą już mogły deklarować nieważności ze względu na brak formy kanonicznej w przypadku małżeństw zawieranych wobec kapłanów Tradycji. Kładąc kres temu zgorszeniu, które Rota Rzymska tolerowała stanowczo zbyt długo, najnowsze rozporządzenie papieskie niesie za sobą bez wątpienia wielkie dobro. Nowe regulacje, które umożliwiają otrzymywanie delegacji od ordynariusza, nie oznaczają oczywiście, że to kapłani diecezjalni będą przygotowywać, organizować czy też asystować przy małżeństwach naszych wiernych. Kapłani Tradycji nie mogą powierzać wiernych, zwracających się do nich z prośbą o właściwe przygotowanie do zawarcia małżeństwa, ludziom, którzy wyznawaliby błędne zasady czy też mogliby narazić na szwank wiarę przyszłych małżonków ucząc ich błędów dotyczących małżeństwa chrześcijańskiego. Papież Franciszek pragnie po prostu, by ordynariusze udzielali delegacji kapłanom Bractwa. Rozporządzenie jego ma charakter zasadniczo prawny. Jak stwierdził wicedziekan wydziału prawa kanonicznego w Paryżu, ks. Cédric Burgun: „Papież nie rozstrzyga tu kontrowersji natury doktrynalnej. Usuwa niepewności w kwestii prawnej, ogłaszając za ważne i zgodne z prawem małżeństwa, które będą zawierane pod warunkami określonymi przez Rzym” (RCF, 5 kwietnia 2017 r.).

Praktyczne wdrożenie tych rozporządzeń może się okazać sprawą delikatną, zwłaszcza jeśli do odebrania ślubowania małżeńskiego zostanie oddelegowany kapłan diecezjalny. Wydaje się jednak, że łatwo będzie wyjaśnić, iż narzeczeni nie czuliby się dobrze zawierając małżeństwo przed kapłanem, którego nie znają – i którego prawdopodobnie nigdy już więcej nie zobaczą. Wiele osób pragnie składać ślubowanie małżeńskie wobec kapłana, którego znają osobiście i darzą szacunkiem, niekiedy nawet będącego ich krewnym. Użyte przez rozporządzenie papieskie sformułowanie „o ile to możliwe” wydaje się mieć wystarczająco szerokie znaczenie, aby przekonać lokalnego ordynariusza o praktycznych i konkretnych trudnościach związanych z jego wdrażaniem.
Przewiduje ono zwłaszcza, że ordynariusz może „bezpośrednio udzielić koniecznej władzy kapłanowi Bractwa”. Idealną sytuacją byłoby, gdyby biskup, z uzasadnionych względów natury duszpasterskiej, udzielał bezpośrednio kapłanom Bractwa delegacji do przyjmowania ślubowania małżeńskiego od wiernych, nad którymi sprawują oni opiekę. Powiadomienie diecezji, którego wymaga list z 4 kwietnia, nie stanowi w ogóle problemu, jako że jest to już obecnie praktykowane we wszystkich dystryktach Bractwa.

W trosce o to, aby wspomniane rozporządzenia Rzymu odnośnie do małżeństw zawieranych w środowisku Tradycji były właściwie rozumiane i interpretowane przez wszystkich kapłanów Bractwa, przełożony generalny Bractwa bp Bernard Fellay poprosił ekspertów od prawa kanonicznego oraz duszpasterzy posiadających możliwie największe doświadczenie o zredagowanie – z upoważnienia Domu Generalnego – formalnych wytycznych określających wspólne normy dyscyplinarne dla wszystkich dystryktów Bractwa Św. Piusa X.

  1. Papieski przekaz jest adresowany do biskupów, ponieważ to do nich (lub do proboszczów) należy delegowanie władzy, por. dekret Tametsi Soboru Trydenckiego z 11 listopada 1563 r., DS 1816. W odróżnieniu od sakramentu spowiedzi, który dotyczy forum wewnętrznego, sakrament małżeństwa dotyka forum zewnętrznego, podobnie jak wszystkie publiczne i społeczne akty katolików. Papieskie postanowienia zostały uczynione dla dobra wiernych Bractwa Św. Piusa X i w konsekwencji mają wpływ na posługę kapłanów.
Opublikowano Rozmowy z Rzymem | Otagowano , , , , | Możliwość komentowania Małżeństwa nie tylko ważne, ale i niemożliwe do zakwestionowania została wyłączona

Komunikat w sprawie listu Komisji Ecclesia Dei nt. małżeństw wiernych Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X

Podobnie jak w przypadku rozporządzenia wydanego przez papieża Franciszka, przyznającego kapłanom Bractwa Świętego Piusa X prawo do słuchania spowiedzi w Roku Świętym (z 1 września 2015 r.) oraz przedłużającego to prawo (z 20 listopada 2015 r.), Dom Generalny otrzymał informację, że Ojciec Święty zdecydował o „upoważnieniu ordynariuszy do udzielania pozwoleń na celebrację sakramentu małżeństwa dla wiernych korzystających z opieki duszpasterskiej Bractwa” (list Kongregacji Nauki Wiary z 27 marca 2017 r., opublikowany 4 kwietnia).

Decyzja papieża przewiduje, że „w miarę możliwości ordynariusz może wydelegować do asystowania w obrzędzie udzielania ślubu kapłana diecezjalnego (lub zakonnika), żeby ten mógł być świadkiem złożenia przysięgi małżeńskiej podczas obrzędu, po którym w liturgii starego rytu następuje Msza św., która może być odprawiona przez kapłana Bractwa”.

Stanowi ona również, że „w przypadku braku takiej możliwości lub jeśli nie ma kapłana diecezjalnego, który mógłby być świadkiem złożenia przysięgi małżeńskiej, biskup może scedować niezbędne uprawnienia na kapłana Bractwa, który będzie również odprawiał Mszę św., przypominając mu o obowiązku jak najszybszego przesłania do kurii diecezjalnej dokumentów [potwierdzających celebrację sakramentu]”.

Bractwo Świętego Piusa X wyraża głęboką wdzięczność Ojcu Świętemu za jego duszpasterską troskę, wyrażoną w tym liście z Komisji Ecclesia Dei [wysłanym] w celu rozproszenia „jakichkolwiek wątpliwości co do ważności sakramentu małżeństwa”. Jest jasne, że papież Franciszek pragnie, żeby – tak jak w przypadku spowiedzi – wszyscy wierni, którzy pragną zawrzeć związek małżeński w obecności kapłana Bractwa Świętego Piusa X, mogli to uczynić bez niepokoju o ważność tego sakramentu. Pozostaje mieć nadzieję, że wszyscy biskupi podzielają tę samą duszpasterską troskę.

Kapłani Bractwa Świętego Piusa X będą nadal, tak jak to robią od chwili swoich święceń, przygotowywać narzeczonych do sakramentu małżeństwa według niezmiennej doktryny Chrystusa na temat jedności i nierozerwalności tego zjednoczenia (por. Mt 19, 6), zanim odbiorą od nich przysięgę małżeńską w tradycyjnym rycie Kościoła świętego.

Menzingen, 4 kwietnia 2017

Opublikowano Rozmowy z Rzymem | Otagowano , , | Możliwość komentowania Komunikat w sprawie listu Komisji Ecclesia Dei nt. małżeństw wiernych Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X została wyłączona

Warszawa: Sakrament bierzmowania

Bp Bernard Tissier de Mallerais udzielił w Warszawie sakramentu bierzmowania prawie 40 osobom z całej Polski

Niedziela 2 kwietnia br. była ważnym dniem dla całej wspólnoty wiernych Tradycji w Polsce: tego dnia w warszawskim kościele pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny odbyła się uroczystość bierzmowania blisko 40 osób z całej Polski.

Sakramentu bierzmowania udzielił J.E. ks. bp Bernard Tissier de Mallerais, który wygłosił też kazanie skierowane w pierwszym rzędzie do nowo bierzmowanych. Jako wzór do naśladowania przedstawił im postać bł. Józefa Sáncheza del Río, 15-letniego żołnierza katolickiego ruchu Cristeros w Meksyku, który w 1928 r. poniósł męczeńską śmierć z okrzykiem ¡Viva Cristo Rey! na ustach i ze znakiem krzyża nakreślonym na ziemi własną krwią. Biskup Tissier de Mallerais zwrócił uwagę, że tacy odważni wyznawcy Chrystusa rodzą się dzięki darom Ducha Świętego, umacnianym w sakramencie bierzmowania.

Niedzielna uroczystość została uświetniona Mszą śpiewaną na trzy głosy, skomponowaną przez Wilhelma Byrda, wielkiego XVI-wiecznego kompozytora angielskiego; oprawę muzyczną przygotowała schola męsko-żeńska pod kierownictwem p. Olgi Kuszpy.

Tego dnia uczniowie i nauczyciele Szkoły Podstawowej im. Świętej Rodziny zorganizowali kiermasz ozdób, kartek i wypieków świątecznych; własnoręcznie wykonane przez uczniów przedmioty cieszyły się dużym zainteresowaniem wiernych.

Osoby zainteresowane płytami DVD z obszernym zestawem zdjęć z uroczystości (wysoka rozdzielczość!) prosimy o kontakt w księgarni Te Deum.

Opublikowano Kościoły i kaplice FSSPX, Polska | Otagowano , , , | Możliwość komentowania Warszawa: Sakrament bierzmowania została wyłączona

Nowenna w intencji uzdrowienia Jana Vennariego (aktualizacja)

Jan Vennari

Jan Vennari to bardzo znany katolicki publicysta z USA, autor licznych świetnych artykułów i opracowań, w których jego ogromna wiedza walczyła o lepsze z miłością do Kościoła katolickiego. Polski czytelnik może go znać z wielu tłumaczeń, zamieszczanych od lat na łamach „Zawsze Wierni”, a także pamiętać z konferencji pt. „Duch Asyżu”: na drodze do fałszywego pokoju, które w grudniu 2011 r. głosił w Gdyni, Krakowie i Warszawie.

We wrześniu ub.r. w swojej witrynie internetowej Catholic Family News p. Vennari zamieścił informację o niepomyślnych wynikach badań, z których wynikało, że ma raka, szybko rozprzestrzeniającego się w jego organizmie. Groźna sytuacja z czasem tylko się pogorszyła; 22 lutego „The Remnant” poinformował, że jego śmierć jest kwestią kilku dni. Michał Matt, redaktor naczelny „Remnanta” i wieloletni przyjaciel Jana Vennariego, napisał:

Dziękuję Ci, Janie, za wszystko. Bóg jest z Tobą, Maryja stoi u Twego boku, a na całym świecie tysiące Twoich braci i sióstr w Chrystusie są teraz z Tobą, przy każdym kroku na Twojej drodze, zjednoczeni z Tobą w modlitwie. Nie jesteś sam, a Twoja niewzruszona wiara świeci dla nas niczym światełko w ciemnościach. Módl się za nas, Janie. I wiem, że Ty wiesz, że są to najtrudniejsze słowa, jakie kiedykolwiek musiałem napisać.

Wczoraj p. Susan Vennari przesłała do redakcji „The Remnant” następujące słowa:

Jan wciąż jest z nami, chociaż bardzo cierpi. To, że nadal żyje, jest samo w sobie poniekąd cudem. Wygląda to tak, jakby św. Filomena stanęła przed nami, by przyciągnąć naszą uwagę i skłonić nas do zanoszenia do niej modlitwy.

Proszę zatem, byście przyłączyli się do nowenny do tej wielkiej świętej, począwszy od dziś aż do 20 marca (kiedy to w tym roku będziemy obchodzili święto św. Józefa).

Prosimy ją o uzyskanie łaski całkowitego wyzdrowienia dla Józefa Jana Vennariego.

Do tej prośby przyłącza się również redakcja Wiadomości Tradycji Katolickiej, podając poniżej tekst modlitwy do św. Filomeny:

O, wielka święta Filomeno, wsławiona Dziewico i Męczennico, cudotwórczyni naszych czasów, składam Bogu najżywsze podzięki za cudowne dary, którymi Cię obdarzył, i błagam Cię o wyjednanie mi udziału w łaskach i błogosławieństwach, których byłaś pośredniczką dla tak wielu dusz. Przez heroiczne męstwo, z jakim przeciwstawiłaś się furii ciemięzców i wolałaś raczej stawić im czoła niż wyrzec się Twego przywiązania do Króla Niebios, wyjednaj dla mnie czystość ciała i duszy, czystość serca i pragnień, czystość myśli i uczuć.

Przez Twą cierpliwość w wielu cierpieniach wyjednaj dla mnie poddanie się wszystkim doświadczeniom, jakie Bóg zechce na mnie zesłać. Jak Ty cudownie uratowałaś się z wód Tybru, w który wrzucono Cię na rozkaz Twego prześladowcy, tak daj mi przejść przez wody udręki bez szkody dla mej duszy. Poza tymi łaskami wyjednaj dla mnie, wierna oblubienico Jezusa, szczególną łaskę, którą Ci w tej chwili polecam.

(tu należy wymienić intencję – uzdrowienie p. Vennariego)

O czysta Dziewico i święta Męczennico, bądź łaskawa spojrzeć z Nieba ze współczuciem na Twego oddanego sługę/na Twą oddaną służebnicę, pociesz mnie w strapieniu, wspomóż w niebezpieczeństwie, a szczególnie przyjdź mi z pomocą w godzinę śmierci.

Opiekuj się Kościołem Bożym, módl się o jego wywyższenie i pomyślność, o wzrost wiary, za Ojca Świętego, za kapłanów, za wytrwałość wiernych, za nawrócenie się grzeszników, o ulgę dla dusz w czyśćcu, szczególnie tych dla mnie drogich.

O wielka Święta, której triumf obchodzimy na ziemi, wstaw się za mną, abym mógł/mogła kiedyś ujrzeć koronę Twojej chwały w Niebie i wiecznie błogosławić Tego, który tak szczodrze wynagradza na wieczność za cierpienie przeżyte dla Jego miłości w czasie naszego krótkiego życia. Amen.

Aktualizacja 5.04.2017 r.
Jan Vennari zmarł 4 kwietnia br. Requiescat in pace!

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , | Możliwość komentowania Nowenna w intencji uzdrowienia Jana Vennariego (aktualizacja) została wyłączona

Czy Bractwo kupuje kościół w Rzymie?

Wnętrze kościoła pw. Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej na Eskwilinie, którego Bractwo nie kupuje… Foto: Reggiani.

W artykule, który 24 lutego pojawił się w „Il Foglio” i kolejnego dnia został zamieszczony przez agencję informacyjną cath.ch (a także przez inne agencje, np. Catholic Herald – przyp. red. WTK), włoski dziennikarz Mateusz Matzuzzi napisał, że niebawem Bractwo Kapłańskie Św. Piusa X nabędzie kompleks budynków w Rzymie, w tym neogotycki kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej na Eskwilinie (Santa Maria Immacolata all’Esquilino). Przedstawił ten zakup jako zwiastun mającego niebawem nastąpić porozumienia pomiędzy Bractwem a Stolicą Świętą i doszedł do wniosku, że Dom Generalny FSSPX zostanie wkrótce przeniesiony z Menzingen (w Szwajcarii) do Rzymu. Relacjonując te rewelacje, Matzuzzi napisał: „Mówi się, że papież bezpośrednio interweniował, żeby całą rzecz przyśpieszyć, działając przez abp. Gwidona Pozzo, sekretarza Papieskiej Komisji Ecclesia Dei. Według doniesień bp Bernard Fellay, przełożony generalny FSSPX, bp Alfons de Galarreta oraz asystent generalny, ks. Alan Nély, w dniach od 17 do 20 stycznia przebywali w Domu św. Marty. Przełożona sióstr Bractwa również brała udział w rozmowach. Ks. Nély jest odpowiedzialny za finalizację zakupu wspomnianych budynków.”

To prawda, że Bractwo Świętego Piusa X jest katolickie, a przez to rzymskie, i że jego założyciel, abp Marceli Lefebvre, zawsze pragnął, aby miało ono w Rzymie swoją przystań. Właśnie z tego powodu jeden z pierwszych domów Bractwa został założony w Albano, niedaleko od Wiecznego Miasta. Jest również prawdą, że w kontaktach z władzami rzymskimi abp Lefebvre – godny duchowy syn czcigodnego ks. Henryka Le Flocha CSSp (1862–1950), rektora Seminarium Francuskiego w Rzymie – zawsze podkreślał swoją rzymskość – romanità. To właśnie skłoniło go, by 21 listopada 1987 r. napisać do kard. Edwarda Gagnona, wysłannika Jana Pawła II: „Chętnie zgodzimy się na uznanie przez papieża w takiej formie, jaką mamy, i założenia naszej kwatery głównej w Wiecznym Mieście, aby służyć pomocą w odnowie Kościoła; nigdy nie chcieliśmy zrywać komunii z Następcą św. Piotra ani uznawać Stolicę Apostolską za wakującą, pomimo udręk, jakie nasze stanowisko nam przysporzyło”

Z bardzo praktycznych powodów Bractwo Św. Piusa X przez wiele lat starało się nabyć w Rzymie kaplicę, żeby zastąpić nią tę, którą obecnie tam posiada, a która jest bardzo mała. Gdyby ta kaplica – czy może kościół – miała przylegający doń budynek, mógłby on zapewnić mieszkanie kapłanom [Bractwa], przybywającym do Rzymu, nie było jednak nigdy mowy o przeniesieniu nad Tyber Domu Generalnego.

Z tych powodów – doktrynalnych i praktycznych – istotnie w przeszłości były snute plany nabycia w Rzymie nieruchomości; takie plany nadal istnieją i nadal będą układane, tak długo, aż nie zostaną w końcu zrealizowane. Z drugiej strony, odpowiadając na rewelacje prasy: Bractwo nie planuje zakupu kompleksu budynków na Eskwilinie, jak pisze Mateusz Matzuzzi. Ani bp Fellay, ani bp de Galarreta, ani ks. Nély nie przebywali w Domu św. Marty; w dniach 17–20 stycznia nie było ich nawet w Rzymie. Istotnie, ks. Nély często bywa we Włoszech, ponieważ jest tymczasowym przełożonym tamtejszego dystryktu, ale akurat w tych dniach przebywał w Menzingen. Nie mając daru bilokacji i, co ważniejsze, nie będąc ekonomem generalnym Bractwa, nie jest on upoważniony do zatwierdzania jakichkolwiek planów zakupu nieruchomości. Jeśli chodzi o przełożoną sióstr Bractwa, to wprawdzie odwiedziła ona wspólnotę sióstr w Albano w lutym, jednak nie brała udziału w żadnych negocjacjach w sprawie zakupu nieruchomości.

Co więcej, 27 lutego watykanista z „La Stampa”, Andrzej Tornielli, który czerpie informacje z najlepszych źródeł w Rzymie, napisał: „W ostatnich dniach krążą pogłoski o tym, że Bractwo może kupić budynek z przylegającym doń kościołem w celu przeniesienia swojej siedziby głównej do Rzymu; mówiło się o kompleksie Santa Maria Immacolata all’Esquilino, nieopodal Lateranu. Kompleks składa się z pochodzącego z początku XX w. neogotyckiego kościoła, zbudowanego dla Braci Miłosierdzia, oraz budynku, w którym w przeszłości mieściła się szkoła podstawowa i średnia, a teraz należy do zakonników. Mówiło się, że Franciszek i Komisja Ecclesia Dei ułatwili zakup. A jednak tak nie było: ani Komisja, ani Wikariat Rzymu nie były w żaden sposób w to zaangażowane”. O czym informujemy naszych Czytelników.

Opublikowano Kościoły i kaplice FSSPX, Rozmowy z Rzymem | Otagowano , , , | Możliwość komentowania Czy Bractwo kupuje kościół w Rzymie? została wyłączona

Wspólnota Modlitwy za Kapłanów

„Módlmy się za kapłanów!” (św. Teresa z Lisieux)
„Lecz Kościół bez przestanku modlił się za niego [Piotra] do Boga” (Dz 12, 5)
„Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proścież tedy Pana żniwa, aby wysłał robotników na żniwo swoje” (Mt 9, 37–38)

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus

W 2011 r. z inicjatywy małej grupy wiernych świeckich w jednej z kaplic Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X w Austrii została powołana do życia wspólnota modlitewna, której ideą przewodnią było zmobilizowanie jak największej liczby wiernych do modlitwy o uświęcenie kapłanów. Jeszcze w tym samym roku jej działalność rozciągnęła się na cały niemieckojęzyczny obszar Europy. Członkami wspólnoty są świeccy (obecnie jest ich ponad 1130) oraz kapłani (obecnie 38), bowiem przyjęto zasadę wzajemnej pomocy – świeccy wierni modlą się za kapłanów, a ci odwzajemniają się modlitwą za wszystkich członków wspólnoty.

Świeccy członkowie wspólnoty zobowiązują się – nie pod grzechem – do codziennego odmawiania Modlitwy św. Teresy od Dzieciątka Jezus za kapłanów (w modlitewniku Te Deum laudamus na stronie 190) wraz z wezwaniem „Święci Młodziankowie, módlcie się za nami!”, które ofiarują za kapłanów należących do wspólnoty.

Kapłani, którzy są członkami wspólnoty, zobowiązują się do odprawiania raz w miesiącu jednej Mszy św. w następujących intencjach: 1º za żywych i zmarłych kapłanów wspólnoty; 2º za żywych i zmarłych członków świeckich wspólnoty; 3º o powołania kapłańskie i zakonne.

Za zgodą i z błogosławieństwem przełożonego Domu Autonomicznego Europy Środkowo-Wschodniej, ks. Łukasza Webera FSSPX, wspólnota rozpoczęła oficjalnie swoją działalność w Polsce. Obecnie liczy już ponad 20 członków z naszego kraju – mamy nadzieję, że wkrótce będzie ich wielokrotnie więcej. Raz do roku jest wydawane pismo, służące przypomnieniu i zachęcie do modlitwy za kapłanów; jego pierwszy polski numer ukaże się niebawem.

Zapisy do wspólnoty odbywają się w formie pisemnej na adres e-mailowy wmzk@fsspx.pl bądź tradycyjną pocztą na adres:

Wspólnota Modlitwy za Kapłanów
ul. Garncarska 32
04–886 Warszawa

W zgłoszeniu do wspólnoty należy podać swoje imię i nazwisko oraz kaplicę, do której się uczęszcza. (Pismo wspólnoty będzie wysyłane do kaplic oraz dostępne do pobrania w Internecie jako plik PDF. Osoby, które nie mogą skorzystać z tych form dystrybucji, prosimy o podanie adresu do wysyłki.)

Każdy kapłan przy wstąpieniu do wspólnoty jest zobowiązany do zapisania wraz ze sobą co najmniej jednej osoby świeckiej. W każdym numerze pisma będzie publikowana pełna lista kapłanów wspólnoty, jednak można również pozostać anonimowym.

Opublikowano Apostolat, Polska | Otagowano | Możliwość komentowania Wspólnota Modlitwy za Kapłanów została wyłączona

Zaitzkofen: Niższe święcenia kapłańskie, tonsura i obłóczyny

J.E. bp Alfons de Galarreta w otoczeniu kleryków, którzy przyjęli od niego niższe święcenia

Jak co roku, w kilka dni po zakończeniu męczącej zimowej sesji egzaminacyjnej seminarium Najświętszego Serca Jezusowego w Zaitzkofen napełnia się prawdziwie świąteczną atmosferą. I nie bez powodu! Kilkunastu młodych mężczyzn stawia kolejne kroki na drodze do kapłaństwa.

1 lutego br. bp Alfons de Galarreta udzielił dziesięciu kandydatom z różnych państw Europy niższych święceń kapłańskich. Pośród nich znaleźli się także seminarzyści z Polski oraz krajów bałtyckich. Święcenia ostiariatu oraz lektoratu przyjął kl. Sebastian Koliński, zaś kl. Bartosz Tokarski został wyświęcony na egzorcystę i akolitę.

Następnego dnia, w święto Matki Bożej Gromnicznej, siedmiu kandydatów przyjęło z rąk bp. de Galarrety strój duchowny (pośród nich nasz rodak, Antoni Myśliński), a kolejnych sześciu zostało włączonych do stanu duchownego poprzez uroczystość tonsury – wśród nich kl. Gytis Karčiauskas z Litwy.
Dziękujmy Bogu za te piękne i podniosłe uroczystości, nie ustając w modlitwie o kolejne powołania kapłańskie!

Kilka zdjęć z uroczystości udzielenia niższych święceń oraz tonsury.

Opublikowano Seminaria FSSPX | Otagowano , , , | Możliwość komentowania Zaitzkofen: Niższe święcenia kapłańskie, tonsura i obłóczyny została wyłączona

Polska: Nagrody dla młodych chórzystów

Chór Akwinata Cantans, zdobywca pierwszego miejsca w XIV Powiatowym Konkursie Kolęd w Otwocku

Muzyka stanowi ważną część edukacji w szkołach prowadzonych przez Bractwo Kapłańskie Św. Piusa X. Nie inaczej dzieje się w jego polskich placówkach – Szkole Podstawowej im. Świętej Rodziny w Warszawie oraz Gimnazjum i Liceum im. św. Tomasza z Akwinu w Józefowie. Uczniowie pracują nad emisją głosu, śpiewem solowym i chóralnym, grą na instrumentach. Szczególnie ważny jest repertuar, uwzględniający bogactwo powstałych przed wiekami kompozycji, często zapomnianych przez współczesnych.

Śpiewające Rodzynki z dyplomami za zajęcie III miejsca

Ćwiczenie muzyki przynosi wymierne efekty, również w postaci sukcesów na konkursach. Semestr zimowy przyniósł kilka takich radosnych chwil. Chór szkoły józefowskiej o nazwie Akwinata Cantans zdobył pierwsze miejsce w XIV Powiatowym Konkursie Kolęd w Otwocku. Teresa Mielcarek, uczennica trzeciej klasy, uzyskała wyróżnienie jako solistka. Chór Rodzynki, czyli uczniowie klas pierwszej i drugiej SP im. Świętej Rodziny, zdobył trzecie miejsce w tym samym konkursie. Jurorów zachwycił przede wszystkim repertuar – tradycyjne polskie kolędy, a także umiejętność akompaniowania na wielu instrumentach oraz dopasowane do XVI-wiecznej muzyki stroje.

Zaledwie tydzień po otwockim konkursie na Rodzynki czekała kolejna nagroda – wyróżnienie w XVI Ogólnopolskim Festiwalu Kolęd i Pastorałek w Niepokalanowie. Muzyczne sukcesy chórzyści obydwu szkół zawdzięczają opiece pani Olgi Kuszpy, nauczycielki muzyki i instruktorki chóru.

Opublikowano Polska | Otagowano , , | Możliwość komentowania Polska: Nagrody dla młodych chórzystów została wyłączona

Gdynia: Obóz ministrancki

Obóz ministrancki w Gdyni – zajęcia praktyczne

Na przełomie stycznia i lutego br. w gdyńskim przeoracie szkolili się ministranci z Trójmiasta i Olsztyna; była też obecna mała grupa ministrantów z Poznania.

Spotkanie rozpoczęło się w poniedziałek 30 stycznia wieczorną Mszą św. w kościele pw. Niepokalanego Serca N.M.Panny. Po wspólnym posiłku ks. Krzysztof Gołębiewski FSSPX, opiekun gdyńskiego przeoratu, wygłosił dla przybyłych wykład o wadze wewnętrznego i zewnętrznego skupienia podczas pełnienia służby liturgicznej oraz o konieczności ciągłego przypominania sobie, czym właściwie jest służba ołtarza – a jest ona służbą Bożą, jest aktywnym udziałem w ofierze naszego Pana Jezusa Chrystusa, odnawianej w każdej Mszy świętej.

Następnego dnia po porannej Mszy św. i śniadaniu odbyły się pierwsze zajęcia praktyczne, podczas których ćwiczono służenie do Mszy cichej. Po nich ministranci wraz z kapłanem udali się do położonej nieopodal firmy, żeby zapoznać się z całym procesem produkcji ornatów – oczywiście rzymskich – i przekonać się, jak wiele czasu i pracy potrzeba, aby gotowy ornat mógł zostać użyty na chwałę Bożą. Szczególnym zainteresowaniem cieszyły się maszyny służące do haftowania.

Po małej przekąsce cała grupa wyruszyła do Kartuz, gdzie zwiedziła dawny zespół klasztorny zakonu kartuzów, od którego pochodzi nazwa miejscowości. Po powrocie do Gdyni prezes poznańskiej kapituły Archikonfraterni św. Szczepana wygłosił bardzo zajmującą prelekcję o jej celach i strukturze. Później, podczas czasu wolnego, można było pograć w ping-ponga i obejrzeć pierwszą część filmu o św. Janie Bosko, którego święto przypadało właśnie na ten dzień.

Następnego dnia po Mszy św. uczestnicy obozu udali się na zwiedzanie Gdyni; po mieście i porcie oprowadzał ich emerytowany kapitan żeglugi morskiej. Szczególnie atrakcyjne było zwiedzanie „Daru Pomorza” oraz, już po obiedzie, Muzeum Marynarki Wojennej. Po powrocie do przeoratu odbyły się kolejne zajęcia praktyczne, tym razem dotyczące służenia do Mszy św. śpiewanej.

Ostatniego dnia spotkania, w czwartek 2 lutego, uczestnicy wyjechali do Gdańska, gdzie podziwiali zabytkowe świątynie. Wieczorem, podczas Mszy św. śpiewanej, ministranci zastosowali w praktyce nowe – albo odświeżone – umiejętności. Po wspólnej kolacji obóz się zakończył.

Opublikowano Polska | Otagowano , , | Możliwość komentowania Gdynia: Obóz ministrancki została wyłączona