Anglia i Walia: „Wielkanocne” konwersje do Kościoła katolickiego

Figura Matki Bożej z Walsingham, patronki pierwszego katolickiego ordynariatu personalnego dla byłych anglikanów

W Wielkim Tygodniu i oktawie Wielkanocy ponad 3500 dorosłych wiernych zostało przyjętych do Kościoła katolickiego w Anglii i Walii. Wśród nich było 1397 katechumenów nawróconych z ateizmu, agnostycyzmu i religii pogańskich oraz 1843 chrześcijan ze wspólnot protestanckich.

Biskup Kieran Conry, ordynariusz diecezji Arundel i Brighton i przewodniczący Wydziału Ewangelizacji i Katechizacji Konferencji Episkopatu Anglii i Walii, powiedział, że przeważająca część z nich nawróciła się dzięki świadectwu życia kogoś z rodziny lub najbliższych przyjaciół. „W naszych kontaktach z ludźmi powinniśmy więc zawsze mieć to na uwadze — mówił bp Conry. — Wszyscy bowiem jesteśmy siewcami ziarna. Jeśli będziemy widziani jako ludzie szczęśliwi, optymistyczni, pokorni i wielkoduszni, to jest wielce prawdopodobne, że będąc autentycznymi świadkami Królestwa, pociągniemy innych ku Bogu”.

Mimo że liczba nawróconych nie jest mała, w tym roku do Kościoła katolickiego przystąpiło ich mniej niż w roku ubiegłym, gdy na ten krok zdecydowało się 4726 osób, w tym 795, które dołączyły do erygowanego wówczas Ordynariatu Personalnego Matki Bożej z Walsingham. Diakon Jakub Bradley, rzecznik ordynariatu, powiedział: „Około 200 osób przystąpiło do ordynariatu, tworząc nowe jego wspólnoty, a 50 pozostałych przystąpiło do wspólnot już istniejących”. W chwili obecnej ordynariat liczy ok. 1200 członków.

65 byłych wiernych anglikańskiej parafii pw. Świętego Michała i Wszystkich Aniołów w Croydon wraz ze swoim byłym proboszczem, pastorem Donaldem Minchew, zostało przyjętych do ordynariatu przez ks. Jana Broadhursta, byłego anglikańskiego „biskupa” Fulham. Ponad 50 przystąpiło do ordynariatu podczas uroczystości w Darlington, którym przewodniczył ks. prał. Keith Newton, rządca tej struktury eklezjalnej i były anglikański „biskup” Richborough. Tam również wraz z wiernymi konwertował jeden z ich pastorów, Jan Gravies, który poprosił o możliwość przyjęcia święceń kapłańskich w Kościele katolickim.

W swojej homilii ks. Newton powiedział do nowych członków Kościoła: „Podróż, którą rozpoczęliście w Środę Popielcową i kontynuowaliście w czasie Wielkiego Postu aż do dziś, kiedy zostaliście przyjęci do komunii Kościoła katolickiego, jest obrazem całego waszego chrześcijańskiego życia (…). Nawrócenie dla wszystkich was oznaczało — a każdy przeżywał to na swój sposób — pozostawienie tego, co wydawało się bezpieczne i wygodne, i ruszenie w podróż w wierze. Czyniliście to, mając pewność, że towarzyszy wam ten sam Jezus, który modlił się w noc przed swą śmiercią, by Jego uczniowie stanowili jedno”.

Kolejne grupy byłych anglikanów zostały przyjęte do ordynariatu podczas uroczystości w Harlow, Essex, Portsmouth, Maidstone, Kencie, Blackpool i Lancashire.

W Stanach Zjednoczonych do Ordynariatu Personalnego pw. Katedry Świętego Piotra zostały przyjęte wspólnoty byłych episkopalian z Filadelfii i Indianapolis. W swoim orędziu na Wielki Tydzień rządca tej struktury, ks. prał. Gotfryd Steenson porównał przejście wiernych z „Kościoła Episkopalnego USA” do Kościoła katolickiego — zarówno indywidualne, jak grupowe — do wędrówki Mojżesza i narodu wybranego z niewoli egipskiej do Ziemi Obiecanej.

Blisko 40 byłych amerykańskich pastorów episkopalnych studiuje i przygotowuje się do przyjęcia święceń kapłańskich. Niektórzy z nich otrzymali już święcenia diakonatu (źródło: catholicherald.co.uk, 11 kwietnia 2012).

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.