Afryka: Posługa sióstr ze zgromadzeń związanych z FSSPX (1/4)

Ks. Ludwik Duverger, przełożony afrykańskiego dystryktu FSSPX

Ks. Ludwik Duverger,
przełożony afrykańskiego
dystryktu FSSPX

Afrykański dystrykt Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X wydaje pismo zatytułowane „Catholic Tradition in Africa” (ang. ‘Tradycja Katolicka w Afryce’). Tematem numeru z listopada ub.r. (11/2012) była posługa na Czarnym Lądzie pełniona przez zakonnice z trzech związanych z Bractwem tradycyjnych zgromadzeń zakonnych. W naszym serwisie w kolejnych odcinkach, opierając się na tekstach zawartych w „CTA”, zaprezentujemy działalność sióstr FSSPX, oblatek FSSPX oraz Misjonarek Jezusa i Maryi; dziś przedstawiamy List do Przyjaciół i Dobroczyńców autorstwa ks. Ludwika Duvergera FSSPX, przełożonego tamtejszego dystryktu Bractwa, poświęcony posłudze sióstr w Afryce.

Drodzy Przyjaciele i Dobroczyńcy!

Jego Ekscelencja ks. arcybiskup Lefebvre zawsze pragnął, by wzorem przeoratu był ten, z którym związane są siostry zakonne. Nie wszędzie w naszym dystrykcie istnieją takie wzorcowe przeoraty. Zaledwie dwa domy cieszą się obecnością sióstr. Spoglądając z zewnątrz łatwo można dostrzec, jak wielką świadczą one pomoc. Kobieca ręka zmienia wygląd każdego domu – łatwiej o zachowanie w nim czystości, a tysiące drobnych szczegółów związanych z codziennym życiem, znajdując się pod kontrolą, świadczy o sprawności i zaletach sióstr. Zakonnice odciążają kapłanów od bardzo wielu zadań organizacyjnych, których wypełnienie nastręczyłoby im sporo trudności.

Jest to tylko niewielka część życia sióstr w naszych przeoratach, choć wszystko to ma swoje znaczenie w oczach Boga. Siostry są również bardzo dobrymi współpracownicami w dziedzinie apostolatu. Doglądają zakrystii i pieczołowicie dbając o szaty potrafią dodać liturgii splendoru, a przez śpiew oficjum przyczyniają się do wzrostu piękna i ładu w świątyni. Siostry nauczają też katechizmu. Matczyny instynkt pozwala im zauważać rzeczy, których kapłani po prostu nie dostrzegają. Ileż to razy mogłem podziwiać cierpliwość i prostotę, z jakimi zakonnice wykładały katechizm małym dzieciom! A z jaką dbałością o szczegóły przygotowały je do przyjęcia pierwszej Komunii Świętej! Siostry odwiedzają chorych i cierpiących, którzy często są opuszczeni. Pomagają im przygotować się do wizyty kapłana, do właściwego przyjęcia sakramentów, a w ostatnich chwilach ich życia zaszczepiają w nich prawdziwego ducha wiary. Jeżeli przeorat prowadzi szkołę, to wówczas mogą uczyć dzieci – nie tylko katechizmu, ale i innych przedmiotów zgodnie z posiadanymi kompetencjami. Wszystkie ich umiejętności dydaktyczne są zaprawione pobożnością, która charakteryzuje prawdziwie katolicką edukację. Można by tak kontynuować wyliczanie kolejnych duchowych przedsięwzięć, które, w zależności od miejsca i okoliczności, pokazują, jak bardzo cennymi współpracownicami w apostolstwie prowadzonym przez przeoraty są nasze siostry. Jednak wszystkie te działania są wtórne w stosunku do zasadniczego powodu ich poświęcenia się Bogu. Jest nim ofiarowanie swojego życia dla własnego uświęcenia i dla uświęcenia innych przez modlitwę za kapłanów i za ich apostolat oraz modlitwę o zbawienie dusz. Od rana do nocy ich modlitwy wznoszą się ku niebu jako ofiara wieczystego uwielbienia i przebłagania Bożego Majestatu. Wszystkie ich prace są przeplatane chwilami modlitwy, które pozwalają im w ciszy kaplicy lub własnej celi nawiązać intymną więź z Bogiem i u Niego znajdować łaski potrzebne dla wzrastania w świętości, uświęcania kapłanów i wiernych. Nie tylko codzienna posługa, ale już sama ich obecność ma znakomity wpływ na życie przeoratu. Każdego ranka, pomagając przygotować i uczestnicząc w Najświętszej Ofierze Mszy św., dla każdego i dla każdej z sióstr wypraszają łaski konieczne do wypełniania codziennych obowiązków – bez względu na ich znaczenie – w przekonaniu, że nic nie jest zbyt małe lub nieistotne w oczach Boga, który nie spogląda na wielkość czynu, ale na miłość, z którym został podjęty.

W Afryce posługują trzy różne żeńskie zgromadzenia zakonne: Siostry Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X, które od wielu lat rezydują w misji św. Piusa X w Gabonie; Oblatki Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X posługujące w przeoracie w Roodepoort (w aglomeracji johannesburskiej) w Republice Południowej Afryki, a także niedawno powstałe Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Jezusa i Maryi, których nowicjat mieści się w Karen (nieopodal Nairobi) w Kenii.

Aktualny numer biuletynu „Catholic Tradition in Africa” zawiera krótkie artykuły opisujące każdą z tych trzech wspólnot i pokazuje naszym czytelnikom, jak obecność sióstr zakonnych w naszych przeoratach jest niezbędna dla rozwoju apostolatu. Ich obecność była życzeniem naszego świątobliwego założyciela, abp. Marcela Lefebvre’a (…).

Ks. Ludwik Duverger FSSPX

 

(źródło: „Tradition in Africa” nr 11/2012)

Ten wpis został opublikowany w kategorii Zakony Tradycji i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.