Szkoły Bractwa Św. Piusa X w Afryce (2/4)

Uczniowie Saint John The Baptist School w Roodepoort na przedmieściach Johannesburga w RPA

Dziewczęta i chłopcy pobierający naukę
w Saint John The Baptist School

Szkoła podstawowa w Roodepoort w RPA

Szkoła św. Jana Chrzciciela w Roodepoort na przedmieściach Johannesburga powstała 29 stycznia 1996 r. Przeorat Bractwa Świętego Piusa X w Johannesburgu istniał już od 1986 r., początkowo w Randburgu, by następnie, w 1992 r., zostać przeniesiony właśnie do Roodepoort, gdzie FSSPX zakupiło szkołę miejską i przekształciło ją w kościół i przeorat. W budynku pozostało jeszcze kilka niezagospodarowanych sal, a niektóre spośród rodzin związanych z Bractwem marzyły o otwarciu szkoły… Ich marzenie się spełniło, i to bardzo szybko, bo ks. Sebastian Wall zorganizował nauczanie w ciągu zaledwie tygodnia – placówka wystartowała mając jednego wykwalifikowanego nauczyciela i dziewięciu uczniów w klasach od pierwszej do piątej.

Przełożony domu, ks. Gerspacher, wspomina, że gdy po dwóch tygodniach spędzonych w Cape Town powrócił do Roodepoort, zobaczył, że jego spokojny przeorat zamienił się w tętniącą życiem szkołę – ale cieszył się z tego. W ten sposób rozpoczęto wypełnianie zadania zapisanego w Statutach Bractwa, które głoszą: „Członkowie FSSPX powinni wspierać, a w razie potrzeby zakładać, prawdziwie wolne i nieskrępowane szkoły, będące w stanie zapewnić młodzieży gruntowną edukację chrześcijańską. Stamtąd bowiem przyjdą powołania i dzięki nim będą powstawać chrześcijańskie domy” (Statuty III, 4).

Bp Ryszard Williamson i ks. Konrad Daniels wśród uczniów szkoły w Roodepoort

Bp Ryszard Williamson i ks. Konrad Daniels
wśród uczniów szkoły w Roodepoort

Kolejne lata przyniosły szkole zmiany, na lepsze i na gorsze. Wiele spośród rodzin mieszkało daleko i ich dzieci mogły do niej uczęszczać tylko dzięki organizowaniu przez rodziców wspólnego transportu. Ponadto pojawiały się takie trudności, jak w każdej z zakładanych przez Bractwo placówek edukacyjnych – rodzice wykazujący bardziej liberalne tendencje kwestionowali niektóre aspekty szkolnej dyscypliny, obrażali się i zabierali dzieci. Później wystąpił specyficzny dla RPA problem emigracji białych rodzin ze względu na pogarszające się warunki ekonomiczne i brak perspektyw dla młodego pokolenia. Po opuszczeniu Republiki Południowej Afryki uczniowie przekonali się, że Szkoła św. Jana Chrzciciela dobrze ich przygotowała do kontynuowania edukacji w szkołach Bractwa w Anglii i Australii. Z tych wszystkich względów liczba uczniów nie uległa znacznemu zwiększeniu w czasie, gdy kolejnymi jej kierownikami byli księża: Suresh, Wall, Esposito i w końcu Thomas. W październiku 2010 r., gdy szkołę nawiedziły relikwie św. Teresy od Dzieciątka Jezus, było już tylko 19 dzieci i jest cudem, że placówka wciąż istnieje.

Chłopcy na boisku szkoły św. Jana Chrzciciela

Chłopcy na boisku przed szkołą św. Jana

W latach 2007–2013 szkoła przeszła nieplanowaną, stopniową metamorfozę, zyskując o wiele bardziej misyjny charakter. Pierwsze czarne dzieci rozpoczęły naukę w 2007 r.; ich liczba rosła, malała zaś liczba dzieci białych, tak, że w r. 2013, kiedy kierownikiem był ks. MacDonald, pośród 35 zapisanych dzieci w wieku od przedszkola do klasy VII tylko jedno pochodziło z rodziny o europejskich korzeniach, garstka z rodzin przybyłych do RPA z Azji, natomiast cała reszta była czarna. Szkoła stała się misyjna za sprawą afrykańskich dzieci, które najczęściej pochodziły z rodzin bardzo powierzchownie katolickich lub tylko katolicyzmem zainteresowanych – nowi uczniowie w dużej części nie znali podstaw katechizmu, nie przystąpili do Komunii św., a nawet nie byli ochrzczeni. W szkole uczą się kochać swą wiarę i przyjmować sakramenty po odpowiednim przygotowaniu, a także otrzymują doskonałe wykształcenie. Chociaż oficjalna szkolna Msza św. jest odprawiana tylko raz w tygodniu, to wielu uczniów przyjeżdża przed lekcjami, aby móc wziąć udział w tej codziennej. Dużym wyzwaniem jest utrzymanie wysokiego poziomu nauczania przy jednoczesnym zapewnieniu właściwej edukacji dzieciom, których językiem ojczystym często nie jest język angielski. Nauczyciele są zdecydowani nie rezygnować z tych wysiłków i nie obniżać wymagań wobec uczniów, bo oznaczałoby to zejście do poziomu prezentowanego przez południowoafrykańskie szkoły państwowe.

W bieżącym roku naukę podjęło 45 uczniów. 15 stycznia br. rozpoczęto edukację na poziomie szkoły średniej, która przygotuje chłopców do zdania egzaminów w systemie Cambridge International Examinations na poziomach O i A.

Ks. Piotr Scott FSSPX

Źródła

Ten wpis został opublikowany w kategorii Apostolat, Z historii FSSPX i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.