Szwajcaria: Tonsura i niższe święcenia kapłańskie w Ecône

  • przez

Klerycy seminarium św. Piusa X w Ecône po otrzymaniu tonsury i niższych święceń

Suche Dni w tradycyjnym kalendarzu katolickim są cokwartalnymi dniami modlitwy i pokuty, ustanowionymi w intencjach dziękowania Panu Bogu za dary natury i uświęcenia poszczególnych pór roku, a także wyproszenia potrzebnych łask. Soboty Suchych Dni (lub przypadające po nich niedziele) były tradycyjnie dniami święceń kapłańskich. W macierzystym seminarium Bractwa św. Piusa X w Ecône w sobotę kończącą Suche Dni Wielkiego Postu udziela się zwyczajowo tonsury oraz niższych święceń, które stanowią pierwsze stopnie do kapłaństwa.

Wywołani przez archidiakona do przyjęcia tonsury

27 lutego 2021 r., w sobotę Suchych Dni Wielkiego Postu, bp Alfons de Galarreta w trakcie uroczystej Mszy pontyfikalnej udzielił tonsury pięciu klerykom seminarium św. Piusa X. Obrzęd ten oznacza przyjęcie do stanu duchownego, a polega na obcięciu pięciu kępek włosów z głowy każdego kandydata, w trakcie którego powtarza on za biskupem słowa psalmu 15: Dominus pars hereditatis meæ et calicis mei tu es qui restitues hereditatem meam mihi – „Pan jest moim losem dziedzicznym i kielichem moim; Ty przywrócisz mi moje dziedzictwo”, po czym biskup nakłada każdemu komżę – białą szatę liturgiczną – jednocześnie wypowiadając słowa zaczerpnięte z listu św. Pawła do Efezjan: Induat te Dominus novum hominem, qui secundum Deum creatus est in iustitia et sanctitate veritatis – „Niech Pan przyoblecze cię w nowego człowieka, który został stworzony w sprawiedliwości i świętości prawdy”.

Święcenie ostiariatu – symboliczne dotknięcie kluczy

Następnie bp de Galarreta przystąpił do ceremonii niższych święceń, a dziesięciu wywołanych imiennie kleryków przyjęło święcenia ostiariatu i lektoratu. Pierwsze z nich uprawnia do czuwania przy bramie kościoła i strzeżenia jego wnętrza przed wszelkim nieporządkiem oraz osobami niepożądanymi – jest to symbolicznie wyrażone przez dotknięcie kluczy oraz słowa modlitwy: Sic agite quasi reddituri rationem pro his rebus, quæ his clavibus recluduntur – „Tak postępujcie, jako mający zdać rachunek za te rzeczy, które otwierane są tymi kluczami”.

Niektórzy z nowych lektorów mogli zaśpiewać jedną z sześciu lekcji Mszy św.

Analogicznie przebiegają święcenia lektoratu, w trakcie których kandydaci klękają przed biskupem, a ten kładzie ich dłonie na lekcjonarzu (księdze z liturgicznymi fragmentami Pisma św.) i wypowiada słowa, które wyrażają posługę lektorów: Accipite, et estote verbi Dei relatores, habituri, si fideliter et utiliter impleveritis officium vestrum, partem cum iis, qui verbum Dei bene administraverunt ab initio – „Przyjmijcie i bądźcie powiernikami słowa Bożego, abyście, jeśli wiernie i z pożytkiem wypełnicie wasz urząd, otrzymali udział z tymi, którzy słowa Bożego wiernie strzegli od początku”.

Módlmy się za wszystkich, którzy krok po kroku przybliżają się do kapłaństwa katolickiego, aby ich świętość odpowiadała godności, w której otrzymają udział!