16 sierpnia, we wspomnienie św. Joachima, ojca Najświętszej Maryi Panny, mieliśmy okazję pielgrzymować do miejsca nazwanego na cześć jego małżonki Górą św. Anny. Na znajdujące się tam sanktuarium składają się bazylika i klasztor franciszkański oraz kalwaria z Drogą Męki Pańskiej i Dróżkami Matki Bożej, na których modliliśmy się o potrzebne łaski oraz o liczne, święte powołania kapłańskie.
Pielgrzymka rozpoczęła się śpiewaną Mszą św., odprawioną w opolskiej kaplicy przez jej opiekuna ks. Antoniego Myślińskiego FSSPX. Podczas kazania celebrans podkreślił, że św. Joachim należał niegdyś – aż do reform posoborowych – do licznego grona głównych patronów Królestwa Polskiego.
Po Mszy św. wszyscy uczestnicy udali się na miejsce zbiórki, wyznaczone na pl. Rajskim przed schodami prowadzącymi do bazyliki. Po krótkim przedstawieniu planu dnia, uroczysty pochód w stronę stacji Dróżek Matki Bożej wyruszył przy śpiewie Sancte Pie Decime…, nieoficjalnego hymnu Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X. Łacińskie pieśni wzbudziły ciekawość innych pielgrzymów, którzy przybyli na diecezjalne obchody kalwaryjskie.
W przepięknej scenerii grzbietu Chełma, najwyższego wzniesienia na Wyżynie Śląskiej, pątnicy przemierzali położone w parku krajobrazowym dróżki, słuchając rozważań z ponadstuletniego modlitewnika kalwaryjskiego. Z modlitwą na ustach kilkadziesiąt osób ofiarowywało swój trud i wysiłek w intencji uproszenia Bożego błogosławieństwa dla Bractwa św. Piusa X i przymnożenia mu wielu nowych kapłanów.
Po przejściu szlaku pielgrzymi udali się do bazyliki, wzniesionej w latach 1480–1485 jako kościół gotycki, a następnie, w połowie XVII wieku, gruntownie przebudowanej w stylu barokowym. Bazylika z XV-wieczną figurką św. Anny Samotrzeciej (to znaczy przedstawionej razem z Maryją i Dzieciątkiem) to prawdziwa perła diecezji opolskiej, to miejsce o niezwykłej wartości duchowej i historycznej, które co roku przyciąga tysiące pielgrzymów z całej Polski i zza granicy. Po wejściu do świątyni wierni uroczyście odśpiewali zaintonowaną przez ks. Myślińskiego Bogurodzicę, a następnie Salve Regina. Atmosfera była bardzo podniosła, a radość ze wspólnej modlitwy wyraźnie wyczuwalna.
Po modlitwie wierni udali się do skalnego amfiteatru, po drodze mijając geopark z unikatowymi przekrojami geologicznymi pochodzącymi z wulkanicznej przeszłości Góry św. Anny oraz Pomnik Czynu Powstańczego, przy którym ks. Myśliński wygłosił wykład o męczeństwie duchowieństwa Śląska Opolskiego w okresie powstań śląskich. Okolice Góry św. Anny były świadkiem zaciekłych walk, zwłaszcza podczas III powstania śląskiego. To tutaj, w dniach 21–26 maja 1921 r., rozegrała się jedna z największych i najkrwawszych bitew tego zrywu. Mimo że powstańcy nie zdołali utrzymać Góry św. Anny, bitwa stała się symbolem ich odwagi i poświęcenia w walce o przyłączenie Górnego Śląska do Polski. Opiekun opolskiej kaplicy przedstawił tragiczną historię niezłomnych kapłanów, którzy ponieśli w tamtym czasie śmierć, głosząc Ewangelię. Objęliśmy modlitwą dusze wszystkich, którzy w tym miejscu przelali swoją krew.
Po wykładzie nadszedł czas na rozmowy i posiłek. Pątnicy wracali do domów z nadzieją, że za jakiś czas ponownie spotkają się w śląskim sanktuarium św. Anny, na pielgrzymce, której pragną nadać cykliczny charakter.
Święta Anno, módl się za nami!
