XXXI Piesza Międzynarodowa Pielgrzymka Tradycji Katolickiej Warszawa–Jasna Góra rozpoczęła się 4 sierpnia o godz. 6 rano Mszą św., którą w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia NMPanny w Warszawie Radości odprawił ks. Karol Stehlin FSSPX. Parę godzin później wszyscy pielgrzymi byli już na szlaku, podobnie jak w ubiegłym roku podzieleni na dwie grupy – „Złotą” i „Srebrną”. Ten podział został narzucony przez przepisy ruchu drogowego, określające maksymalną długość kolumny pieszej; tymczasem w tym roku całą trasę przemierzyło aż 380 osób, a 65 szło przez kilka dni (zazwyczaj na samym początku pielgrzymki lub na jej końcu).
Dzień na pielgrzymce rozpoczynał się wcześnie: po modlitwie porannej, o godz. 6 rano była odprawiana śpiewana Msza św. Po śniadaniu pielgrzymi składali namioty i pakowali bagaże, żeby po komendzie kierownika – która padała ok. godz. 8:30 – wyruszyć w drogę. Grupy wyruszały w odstępie kwadransa; jednego dnia jako pierwsza szła „Złota”, następnego – „Srebrna”; obie podążały tą samą trasą.
W drodze pątnicy odmawiali trzy części różańca oraz różne litanie, śpiewali Godzinki i wiele nabożnych pieśni, a przez pół godziny szli zachowując milczenie, żeby w ciszy móc prowadzić rozważania lub modlić się. Podczas marszu słuchali również konferencji duchowych – przez całą pielgrzymkę księża Łukasz Szydłowski FSSPX i Bartosz Tokarski FSSPX głosili nauki o rozeznawaniu powołania.
Droga – czasem asfaltowa, czasem szutrowa lub leśna – prowadziła pielgrzymów przez większe i mniejsze miejscowości. W niektórych z nich mogli nawiedzić kościół parafialny, a często także zjeść posiłek, przygotowany przez gościnnych mieszkańców.
Na miejsce noclegu pielgrzymi docierali ok. godz. 18, rozbijali namioty w wyznaczonych sektorach pola namiotowego i… ustawiali się w kolejce do pryszniców. Po kolacji odbywał się jeszcze apel o godz. 21, a od 22 obowiązywała cisza nocna.
Wśród pątników absolutną większość stanowili, co zrozumiałe, Polacy (także zza granicy), ale pielgrzymka nie od parady ma w nazwie „Międzynarodowa”: w tym roku stawiły się na niej osoby pochodzące m.in. ze Skandynawii, a nawet Australii. Przybył także i przez cały czas towarzyszył pielgrzymom nasz nieoceniony br. Klaus, który od kilku lat posługuje w bawarskim Zaitzkofen. Oprócz wspomnianych wyżej kapłanów – opiekunów duchowych – do grupy dołączyli na dłużej lub krócej także inni księża: Adam Cieśla FSSPX, Mateusz Grabowski, Maciej Glinka i Szymon Bańka FSSPX. Pielgrzymów odwiedził również ks. Stehlin; wygłosił on dwa wykłady o Rycerstwie Niepokalanej, po których można było do niego przystąpić.
14 sierpnia pielgrzymi nareszcie dotarli do Częstochowy. Na początku Alei Najświętszej Maryi Panny dołączyli do nich wierni przybyli z całej Polski, żeby wspólnie przejść przez centrum miasta aż do Jasnej Góry; w tym roku w rozmodlonym pochodzie szło prawie 600 osób, w tym sporo młodzieży i dzieci. Po oddaniu pokłonu Jasnogórskiej Pani w Jej cudownym obrazie, przed którym tradycyjnie już odśpiewano Bogurodzicę, wszyscy udali się na miejsce noclegowe w jednej ze szkół, gdzie ks. Tokarski celebrował polową Mszę św. Następnego dnia o godz. 7 rano została odprawiona uroczysta Msza św. Wniebowzięcia N.M.Panny i na tym pielgrzymka została zakończona.