2 lutego, w święto Oczyszczenia N.M.Panny, w seminarium św. Proboszcza z Ars we Flavigny 16 seminarzystów (12 Francuzów, Kameruńczyk, Kanadyjczyk, Szwajcar i Włoch) otrzymało z… Dowiedz się więcej »Francja: Obłóczyny we Flavigny
2 lutego, w święto Oczyszczenia N.M.Panny, w seminarium św. Tomasza z Akwinu w Dillwyn dziewięciu seminarzystów otrzymało z rąk bp. Bernarda Fellaya, przełożonego generalnego FSSPX, sutannę, a dwunastu – tonsurę.
W Bractwie św. Piusa X panuje zwyczaj, że zarówno sutanna, jak i tonsura są udzielane w dniu, w którym Kościół wspomina ofiarowanie Dzieciątka Jezus w świątyni jerozolimskiej. Zwyczaj ten wziął się stąd, że obie te ceremonie wyrażają ofiarowanie życia w służbie Bogu. W dniu, w którym został okazany kapłanom w świątyni, Chrystus ofiarował samego siebie swemu Ojcu z hojnością, która przekracza naszą możliwość zrozumienia, z góry akceptując cierpienie i śmierć, które miały się stać częścią Jego ofiary. W ten sposób nasz Pan dał przykład wielkoduszności, zachęcając do naśladownictwa tych, którzy pragną mieć udział w Jego kapłaństwie. Ceremonie udzielenia sutanny oraz tonsury odwołują się właśnie do tej wielkoduszności.
Dowiedz się więcej »USA: Ceremonia udzielenia sutanny i tonsury w seminarium w Dillwyn
2 lutego, w uroczystość Oczyszczenia N.M.Panny, siedmiu seminarzystów z seminarium Najświętszego Serca Pana Jezusa w Zaitzkofen (dwaj Polacy, Austriak, Czech, Niemiec, Rosjanin i Szwajcar) z tzw. roku duchowości[1. Pierwszy rok seminarium jest tak nazywany ze względu na rozszerzony program nauczania o życiu wewnętrznym] otrzymało sutanny. W czasie tej samej ceremonii sześciu kleryków z drugiego względnie trzeciego roku studiów seminaryjnych (dwóch Niemców, Belg, Francuz, Polak i Szwajcar) zostało przyjętych do stanu duchownego poprzez symboliczne przystrzyżenie włosów (tonsura)[2. Pierwotnie ta fryzura miała postać pierścienia włosów wokół głowy, którą to formę zachowało wiele tradycyjnych zakonów. W późniejszych wiekach duchowni świeccy nosili wycięty krąg włosów o średnicy kilku centymetrów na samym czubku głowy, jednak zwyczaj ten nie zachował się. Dzisiaj biskup wycina wstępującym do stanu kleryckiego małe kosmyki w pięciu miejscach głowy: na jej czubku, z przodu, z tyłu i po bokach.].
Dowiedz się więcej »Bawaria: Obłóczyny, tonsura i niższe święcenia duchowne w Zaitzkofen
12 grudnia ub.r. 37 przedstawicieli stowarzyszeń walczących o poszanowanie życia i rodziny podpisało deklarację pt. Wierność prawdziwej doktrynie, nie błądzącym pasterzom. Sygnatariusze reprezentują organizacje z… Dowiedz się więcej »Wierność nauczaniu Kościoła, nawet wbrew hierarchom
Na zachodniej półkuli w skład struktur Bractwa św. Piusa X wchodziły dotąd cztery dystrykty (USA, Kanada, Meksyk i kraje Ameryki Środkowej oraz Argentyna) i jeden Dom Autonomiczny (Brazylia). 1 października 2017 r. z dotychczasowego dystryktu Meksyku i krajów Ameryki Środkowej wyodrębniono Dom Autonomiczny Ameryki Środkowej i Wysp Karaibskich, obejmujący swym apostolatem Gwatemalę, Dominikanę, Kostarykę, Honduras, Nikaraguę, Salwador oraz Panamę – natomiast dystrykt Meksyku obejmuje odtąd tylko ten kraj. W organizacji geograficznej Bractwa św. Piusa X dom autonomiczny jest etapem przejściowym przed utworzeniem dystryktu.
Dowiedz się więcej »Nowy Dom Autonomiczny FSSPX dla Ameryki Środkowej i Wysp Karaibskich
W odpowiedzi na skandaliczne normy pastoralne w kwestii dopuszczenia cudzołożników do Komunii św., ogłoszone – z poparciem papieża Franciszka – przez biskupów Niemiec, Malty i Argentyny na podstawie ekshortacji Amoris lætitia, 31 grudnia 2017 r., czyli w dniu, w którym w nowym kalendarzu liturgicznym przypada święto Świętej Rodziny, trzech biskupów z Kazachstanu (w tym dwóch Polaków): abp Tomasz Peta, ordynariusz diecezji Najświętszej Maryi Panny w Astanie, abp Jan Paweł Lenga, ordynariusz w Karagandzie oraz bp Atanazy Schneider, sufragan w Astanie opublikowało przypomnienie niezmiennego nauczania na temat małżeństwa.
Dowiedz się więcej »Kazachstan: Biskupi przypominają naukę o sakramencie małżeństwa
W prezentowanym tu artykule ks. Paul Robinson odpowiada na pytanie, czy po konsekracjach z 1988 r. abp Lefebvre zmienił swoje stanowisko odnośnie do relacji z Rzymem.
Przez całe swoje życie abp Marceli Lefebvre był znany jako człowiek o nieposzlakowanej prawości. Był niezachwiany w swych zasadach, uczciwy w relacjach z innymi ludźmi oraz niemal do przesady pobłażliwy i wyrozumiały. W swoim postępowaniu opierał się m.in. na katolickich koncepcjach dotyczących władzy i posłuszeństwa – i to właśnie one pomogły mu w podejmowaniu trudnych decyzji dotyczących relacji z Rzymem.
Pewni ludzie wydają się jednak kwestionować spójność poglądów Arcybiskupa dotyczących Kościoła, jak również stanowiska zajmowanego przezeń względem władz rzymskich. Niektórzy oskarżają go o kierowanie się wzajemnie sprzecznymi zasadami, podczas gdy inni zarzucają mu odstępstwo od swych pierwotnych zasad po konsekracjach biskupich z 1988 r.
Niniejszy artykuł stanowi próbę obrony dobrego imienia Arcybiskupa poprzez przeanalizowanie jego stanowiska oraz wykazanie, że w rzeczywistości nigdy go nie zmienił. W pierwszej kolejności przeanalizujemy wyznawaną przez Arcybiskupa koncepcję dotyczącą władzy oraz to, w jaki sposób ta koncepcja wpłynęła na jego stosunek do władz rzymskich. Następnie wykażemy, że po konsekracjach z 1988 r. Arcybiskup ani nie zmienił swoich zasad, ani też nie przestał kierować się nimi w praktyce.
1 stycznia 2018 r. Bractwo Kapłańskie św. Piusa X liczyło 637 kapłanów, 204 kleryków, 56 przedseminarzystów, 123 braci, 79 sióstr oblatek i 19 sióstr misjonarek… Dowiedz się więcej »Statystyki Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X na świecie
Dom Generalny Bractwa św. Piusa X opublikował wyniki Krucjaty różańcowej, rozpoczętej 15 sierpnia 2016 r., a zakończonej 22 sierpnia 2017 r. Choć wyniki te nie… Dowiedz się więcej »Wyniki Krucjaty różańcowej