Święto braci Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X

Br. Maria Maksymilian składa śluby w warszawskim kościele pw. Niepokalanego Poczęcia N.M.Panny

29 września Kościół wspomina świętego Michała Archanioła. Ten dzień jest również ważny dla Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X, a zwłaszcza dla jego braci. Składają oni wówczas swoje śluby – czasowe lub wieczyste.

Arcybiskup Marcel Lefebvre zadecydował, że św. Michał Archanioł będzie patronem braci FSSPX, ponieważ bracia są „aniołami stróżami” wspólnot Bractwa – bez nich trudno by sobie wyobrazić funkcjonowanie przeoratów, seminariów, szkół i innych dzieł Tradycji katolickiej. Bracia są mało widoczni, ale niezbędni w życiu Bractwa.

W niedzielę 24 września w seminarium w Zaitzkofen sutannę otrzymał jeden postulant (Niemiec), zaś 28 września we Flavigny – dwóch. Liczba braci Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X, którzy złożyli śluby (czasowe lub wieczyste) wynosi 117.

Tegoroczne święto św. Michała Archanioła było szczególnie uroczyste dla polskich braci FSSPX. 29 września br. w Seminarium Najświętszego Serca Pana Jezusa w Zaitzkofen na ręce ks. regensa Franciszka Schmidbergera śluby złożyło łącznie pięciu braci, którzy ukończyli nowicjat mieszczący się w tym seminarium. Było wśród nich dwóch Niemców (w tym jeden po raz pierwszy, na rok, a drugi na trzy lata), jeden Szwajcar (na trzy lata) i dwóch Polaków: br. Robert z warszawskiego przeoratu złożył śluby na trzy lata, zaś br. Wojciech z Bajerza zdecydował się na śluby wieczyste. Ponadto trzeci z polskich braci, br. Maksymilian, złożył śluby na trzy lata w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia w Warszawie na ręce ks. Łukasza Webera, przełożonego Bractwa na Europę Środkowo-Wschodnią.

Naszym braciom serdecznie dziękujemy za dotychczasową posługę i życzymy wszelkich łask Bożych!

Zdjęcia z uroczystości w Zaitzkofen:

Opublikowano Galerie fotograficzne, Polska, Seminaria FSSPX | Otagowano | Możliwość komentowania Święto braci Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X została wyłączona

Holandia: Nowy kościół Bractwa Św. Piusa X – perła architektury neogotyckiej

Kościół pw. św. Wilibrorda w Utrechcie, perła architektury neogotyckiej

Kościół pw. św. Wilibrorda został zbudowany w latach 70. XIX wieku, przy okazji ponownego ustanowienia katolickiej hierarchii w Holandii. Umiejscowiony w historycznym centrum Utrechtu, stanowi jeden z ukrytych skarbów miasta, a także jeden z najpiękniejszych kościołów w tym kraju. Bogato zdobiony i zachowany w doskonałym stanie, po świetnej renowacji wnętrz, budynek w wyjątkowy sposób prezentuje ducha sztuki średniowiecznej sprzed okresu kalwińskiego ikonoklazmu. Potężne organy, zbudowane przez Michała Maarschalkerweerda, stanowią dodatkową ozdobę kościoła.

Niewiele brakowało, żeby w latach 60. XX wieku zburzono tę perłę architektury, jednak na szczęście świątynia została zaliczona w poczet zabytków i desygnowana jako pilotażowy projekt konserwacji europejskiego dziedzictwa architektonicznego.

Bractwo Kapłańskie Św. Piusa X dokonało właśnie zakupu kościoła pw. św. Wilibrorda i planuje odprawiać w nim Msze św. w każdą niedzielę o godz. 17. Aby podkreślić rangę tego wydarzenia, 12 listopada 2017 r. o 10.30 odbędą się ceremonie pojednania i błogosławieństwa kościoła, po których nastąpi Msza św. pontyfikalna celebrowana przez przełożonego generalnego Bractwa, bp. Bernarda Fellaya.

Ceremonia pojednania kościoła jest wymagana w związku z tym, że poprzedni zarządca w celu zapewnienia środków na utrzymanie gmachu organizował w nim różnego rodzaju wydarzenia kulturalne, jedne akceptowalne, jak np. koncerty, inne zaś zupełnie nieodpowiadające godności miejsca. Błogosławieństwo świątyni jest z kolei potrzebne, ponieważ została ona zdesakralizowana, gdy diecezja zdecydowała o wystawieniu budynku na sprzedaż.

Przywracając do prawdziwego kultu tę perłę architektury neogotyckiej, poświęconą św. Wilibrordowi (657–739), pierwszemu biskupowi Utrechtu i apostołowi Fryzji i Niderlandów, którego święto jest tam obchodzone 7 listopada, Bractwo Św. Piusa X wciela w czyn motto pontyfikatu swego patrona: Omnia instaurare in Christo, „Odnowić wszystko w Chrystusie”.

Kilka zdjęć z wnętrza świątyni jest dostępnych na stronie niderlandzkiego dystryktu Bractwa.

Aktualizacja 10.10.2017 r.:

Wirtualna wizyta w świątyni:

Msza św. w utrechskim kościele (fragment):

Opublikowano Kościoły i kaplice FSSPX | Otagowano , , | Możliwość komentowania Holandia: Nowy kościół Bractwa Św. Piusa X – perła architektury neogotyckiej została wyłączona

Correctio filialis de haeresibus propagatis (polskie tłumaczenie)

Przedstawiamy do pobrania – w postaci pliku PDF – polskie tłumaczenie Correctio filialis de haeresibus propagatis.

Opublikowano Oświadczenia i komunikaty | Otagowano , , | Możliwość komentowania Correctio filialis de haeresibus propagatis (polskie tłumaczenie) została wyłączona

Dlaczego podpisałem Correctio filialis – wywiad z bp. Bernardem Fellayem

Bp Bernard Fellay, przełożony generalny Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X

Po opublikowaniu w niedzielę 24 września 2017 r. podpisanego przez 62 duchownych oraz świeckich intelektualistów Correctio filialis, w którym wyliczają oni siedem heretyckich tez zawartych w ekshortacji Amoris laetitia, FSSPX.News zapytały bp. Bernarda Fellaya, przełożonego generalnego Bractwa Św. Piusa X, co skłoniło go do złożenia podpisu pod tym dokumentem.

Dlaczego Wasza Ekscelencja udzielił poparcia dla Correctio filialis?

Ten synowski apel ze strony grupy duchownych i świeckich intelektualistów, zaniepokojonych heterodoksyjnymi tezami zawartymi w Amoris laetitia, jest bardzo ważny. Nauczanie Chrystusa o małżeństwie nie może być w zakamuflowany sposób zmieniane pod pretekstem, że czasy się zmieniły i że praktyka duszpasterska powinna się [do tego] dostosować, poprzez proponowanie rozwiązań ignorujących doktrynę.

Rozumiem dobrze [wzburzenie] autorów Correctio filialis, zbulwersowanych przez podziały powstałe w wyniku ogłoszenia Amoris laetitia, przez interpretacje tego dokumentu zawarte w niedawnych wypowiedziach papieża, jak również przez jego opinie dotyczące Lutra. W niektórych krajach biskupi zezwalają obecnie osobom rozwiedzionym, które zawarły następnie cywilne związki, na przystępowanie do Komunii, podczas gdy inni im jej odmawiają. Czy moralność katolicka ulega zmianom? Czy może być interpretowana na sposoby wzajemnie ze sobą sprzeczne?

Czytaj dalej

Opublikowano Wywiady | Otagowano , , | Możliwość komentowania Dlaczego podpisałem Correctio filialis – wywiad z bp. Bernardem Fellayem została wyłączona

Correctio filialis papieża Franciszka

11 sierpnia br. kilkudziesięciu duchownych i świeckich przekazało papieżowi Franciszkowi correctio filialis – synowską korektę siedmiu herezji, zawartych w jego adhortacji apostolskiej Amoris latetitia. To szczegółowo udokumentowane opracowanie jest w pewnym sensie kontynuacją Dubiów (‘wątpliwości’) na temat papieskiego dokumentu, wyrażonych rok temu (19 września 2016 r.) przez czterech kardynałów: Waltera Brandmüllera, Rajmunda L. Burke’a, Joachima Meisnera i Karola Caffarry (dwóch ostatnich zmarło w tym roku: jeden 5 lipca, drugi 6 września). Purpuraci zwrócili się z prośbą do Franciszka o „klaryfikację” pięciu nieortodoksyjnych tez, zawartych w adhortacji.

Kardynałowie nie doczekali się odpowiedzi; ich prośba o audiencję (wyrażona 25 kwietnia br.) również nie została wysłuchana.

29 czerwca 2016 r. 45 teologów przedstawiło kard. Sodano, dziekanowi kolegium kardynalskiego, kolejne krytyczne studium nt. 19 punktów adhortacji. I ono pozostało bez odpowiedzi.

Wśród sygnatariuszy obecnego correctio filialis znajdują się osoby, które podpisały wspomniane studium; wśród nowych nazwisk widnieje – jako jedynego biskupa – nazwisko przełożonego generalnego Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X, bp. Bernarda Fellaya.

Dokument można przeczytać na stronie www.correctiofilialis.org, tam również znajduje się pełna lista sygnatariuszy (na której mogą się pojawiać – i zapewne się pojawią – kolejne osoby).

Czytaj dalej

Opublikowano Rozmowy z Rzymem | Otagowano , , , | Możliwość komentowania Correctio filialis papieża Franciszka została wyłączona

Polska: Obóz wędrowny dla chłopców

Na bieszczadzkim szlaku…

W dniach 21–27 sierpnia dziewiętnastu chłopców z całej Polski, pod czujnym okiem ks. Łukasza Szydłowskiego FSSPX, br. Maksymiliana FSSPX oraz kl. Antoniego, przebywało w Bieszczadach na obozie wędrownym. Baza noclegowa znajdowała się w Ustrzykach Górnych, skąd codziennie wyruszały wyprawy w wyższe partie gór – w ciągu czterech dni wędrowcy przeszli je praktycznie wszystkie. Tempo marszu było dość ostre, ale chociaż zmęczenie dawało o sobie znać, to wszyscy dzielnie pokonali zaplanowane odcinki trasy. W krótkim czasie wędrowcy przemierzyli kolejno: Połoninę Wetlińską, Smerek, Wielką i Małą Rawkę, Połoninę Caryńską, Bukowe Berdo, Tarnicę, Szeroki Wierch, Rozsypaniec i Halicz. Pomimo pokonywania niełatwych tras chłopcy mieli jeszcze siłę na ogniska i grę w piłkę nożną.

Drugiego dnia pobytu z powodu intensywnego deszczu zorganizowano „objazdówkę”: uczestnicy obozu obejrzeli cerkiew w Smolniku, zaporę w Solinie i diaporamę przyrodniczą w Nadleśnictwie Baligród, zwiedzali także rezerwat Gołoborze, szukając kryształów górskich w potoku Rabiańskim. Trzeciego dnia przed wyruszeniem na szlak chłopcy odwiedzili teren po leśniczówce Brenzberg w Mucznym – miejsce kaźni 74 Polaków, w bestialski sposób zamordowanych w 1944 r. przez bandę UPA.

Oprócz codziennej Mszy św. z kazaniem oraz różańca, ks. Szydłowski prowadził wieczorami prelekcje patriotyczno-religijne, które miały na celu kształtowanie u chłopców szlachetnych, godnych katolika i Polaka postaw i zachowań. Ponadto goszczono na obozie zaprzyjaźnionego żołnierza Wojska Polskiego, który przeprowadził krótki pokaz i szkolenie z użycia sprzętu wojskowego, podczas którego obozowicze mogli postrzelać z broni ASG.
Plany na przyszły rok obejmują podbój Beskidu Żywieckiego wraz z Workiem Raczańskim. Miejmy nadzieję, że do powiększającej się z roku na rok grupy dołączą nowi mężni chłopcy, którzy zechcą spróbować swoich sił na trudnych, górskich szlakach, a zarazem spędzić wakacyjny czas w przyjaznej i religijnej atmosferze.

Opublikowano Galerie fotograficzne, Polska | Otagowano , | Możliwość komentowania Polska: Obóz wędrowny dla chłopców została wyłączona

Warszawa: otwarcie przedszkola „Załoga Pana Boga”

Budynek nowego przedszkola w pełnej krasie

Dzięki zaangażowaniu i życzliwości wielu ludzi dobrej woli (w tym urzędników, którzy nie zwlekali z wystawieniem odpowiednich zezwoleń) – oraz oczywiście dzięki Opatrzności, która od początku czuwała nad tym przedsięwzięciem – udało się szczęśliwie doprowadzić do otwarcia przedszkola. Nosi ono nazwę „Załoga Pana Boga”, a jego siedzibą jest nowy budynek znajdujący się pomiędzy kościołem pw. Niepokalanego Poczęcia N.M.Panny a przeoratem św. Piusa X w warszawskiej Radości. Budynek powstał w rekordowo krótkim czasie, gdyż pierwsze prace rozpoczęły się w marcu br., a dziś przedszkole przyjmuje już pierwszych podopiecznych, którzy będą korzystać z nowego wyposażenia: mebli, zabawek, gier, pomocy do nauki języka angielskiego.

– Tym, co odróżnia nasze przedszkole od innych, jest autorski program wychowania w nurcie tradycyjnym, oparty na szczegółowo przygotowanym ratio studiorum – mówi p. Barbara Barwińska, kierowniczka placówki. Zwraca uwagę również na to, że wszystkie dzieci znajdą się w jednej grupie różnowiekowej, co umożliwi pracę wychowawczą na wzór rodziny.

Motywem przewodnim przedszkola jest marynistyka, o czym świadczy nie tylko nazwa placówki. – Nasz program autorski nosi tytuł „Biegiem Wisły”. Dzieci przez cały rok będą poznawać nasz kraj, płynąc na tratwie największą polską rzeką, aż do morza – podkreśla kierowniczka.

W poniedziałek 4 września odbyło się uroczyste poświęcenie nowego przedszkola, którego załoga prosi wszystkich wiernych Tradycji o nieustanne modlitwy w intencji pomyślności tego niezwykłego rejsu ku Panu Bogu.

Opublikowano Galerie fotograficzne, Polska | Otagowano , | Możliwość komentowania Warszawa: otwarcie przedszkola „Załoga Pana Boga” została wyłączona

Polska: Wakacyjny obóz dla chłopców

Uczestnicy obozu dla chłopców na wycieczce w górach

Po raz kolejny na początku lipca rozpoczął się letni obóz dla chłopców. 48 urwisów z całej Polski spędziło – pod okiem ks. Dawida Wierzyckiego FSSPX, br. Maksymiliana FSSPX oraz sześciu doświadczonych opiekunów – 10 dni w Szczytnej, miasteczku leżącym nieopodal Polanicy Zdroju w malowniczej Kotlinie Kłodzkiej. Hasłem przewodnim obozu były w tym roku objawienia Najświętszej Maryi Panny w Fatimie i z tej okazji chłopcy podczas kazań (na obozie była codziennie odprawiana Msza św.) oraz wieczornych wykładów szczegółowo poznali wydarzenia sprzed stu lat z Portugalii.

Każdy dzień obozu był wypełniony różnorodnymi zajęciami, które nie pozwalały się nudzić ani uczestnikom, ani ich opiekunom. Gry terenowe, wędrówki po Górach Stołowych oraz Bystrzyckich, obowiązkowe mecze piłki nożnej, a nawet spektakularne ucieczki przed deszczem i burzami stanowiły chleb powszedni dni obozowych.

Szczytna nie pierwszy raz gościła obozowiczów, ale to nie znaczy, że w poprzednim roku zdążyli zwiedzić całą okolicę – trochę atrakcji do poznania jeszcze zostało. W tym roku uczestnicy odwiedzili m.in. słynną Kaplicę Czaszek w Kudowie-Czernej oraz kopalnię złota w Złotym Stoku, gdzie mogli na chwilę poczuć się jak poszukiwacze tego cennego kruszcu oraz odbyć krótką, choć emocjonującą podróż podziemną kolejką.

Na obozie nie zabrakło ognisk, podczas których chłopcy uczyli się pieśni patriotycznych; nie zabrakło też wywołujących wielkich emocji zmagań między drużynami. Gorąco dziękujemy darczyńcom, dzięki którym chłopcy mogli otrzymać atrakcyjne nagrody: serdeczne „Bóg zapłać”!

Opublikowano Galerie fotograficzne, Polska | Otagowano | Możliwość komentowania Polska: Wakacyjny obóz dla chłopców została wyłączona

Bractwo Św. Piusa X i powrót Rzymu do Tradycji

Ks. Paweł Robinson FSSPX

W niniejszym artykule ks. Paweł Robinson FSSPX, profesor w seminarium Bractwa w Australii, rozważa, czy kanoniczne uznanie Bractwa „takiego, jakim jest”, byłoby korzystne dla sprawy Tradycji, czy też nie.

Wstęp

Na zakończenie Kapituły Generalnej Bractwa Św. Piusa X w 2006 r. jej uczestnicy ogłosili zwyczajową przy takich okazjach deklarację. Stwierdzała ona m.in.:

„Kontakty z władzami rzymskimi, podejmowane od czasu do czasu przez Bractwo, mają jeden jedyny cel: pomóc im w przyjęciu na nowo Tradycji, której Kościół nie może wyprzeć się bez utraty swej tożsamości. Celem tych kontaktów nie jest jedynie osiągnięcie przez Bractwo jakichś własnych korzyści ani doprowadzenie do porozumienia na poziomie czysto praktycznym”.

Deklaracja wyraźnie wskazuje na dwojaki cel przyświecający FSSPX w prowadzeniu rozmów z Rzymem: przywrócenie Tradycji należnego jej miejsca oraz dobro Bractwa Św. Piusa X. Zaznacza również, że dalszy czy też ostateczny cel, jakim jest przywrócenie należnego miejsca Tradycji, ma pierwszeństwo przed celem bliższym, tj. ewentualnymi korzyściami dla Bractwa.

Jednakże od 2006 r. wiele dyskutowano na temat właściwych środków, przy pomocy których Bractwo miałoby pomóc w powrocie Rzymu do Tradycji. Najistotniejsze pytanie dotyczyło tego, czy pierwsze kroki w tym kierunku powinny być wykonane na poziomie praktycznym czy też doktrynalnym. Mówiąc konkretnie: czy byłoby lepiej dla Bractwa, aby zaakceptowało ono uregulowanie swego statusu kanonicznego, w ramach którego Rzym przyjmowałby je „takim, jakim jest”, czy też – odrzucając je – starać się wywrzeć na Rzym nacisk, aby powrócił tradycyjnej doktryny? Czy uregulowanie statusu kanonicznego FSSPX przy akceptacji Bractwa przez Rzym „takim, jakim jest”, byłoby korzyścią, czy też przeszkodą w przywróceniu Tradycji należnego jej miejsca, o co zabiega Bractwo?

W niniejszym artykule pragniemy przedstawić dwa różne stanowiska w tej kwestii: stanowisko odrzucające uregulowanie statusu kanonicznego, w ramach którego Rzym akceptowałby Bractwo „takim, jakim jest”, oraz stanowisko optujące za jego przyjęciem. Celem tego artykułu, podobnie jak tekstu Jedność wiary z papieżem Franciszkiem, nie jest ustalenie kiedy i w jakich okolicznościach akceptacja uznania kanonicznego Bractwa „takiego, jakim jest” byłaby ze strony przełożonego generalnego aktem roztropnym, ale raczej obrona publicznego stanowiska Domu Generalnego, zgodnie z którym zgoda władz rzymskich na zachowanie przez Bractwo jego tożsamości stanowi zasadniczy warunek zaakceptowania uregulowania jego statusu kanonicznego. W powyższym kontekście autor rozumie uznanie kanoniczne Bractwa, pozwalające mu pozostać „takim, jakim jest”, w tym samym sensie co Dom Generalny, a obejmuje to przede wszystkim wolność FSSPX do otwartego wyrażania swojego stanowiska doktrynalnego, kontynuowania praktyk liturgicznych oraz zachowania stanowiących jego własność nieruchomości i miejsc kultu.

Czytaj dalej

Opublikowano Analizy, Rozmowy z Rzymem, Z historii FSSPX | Otagowano | Możliwość komentowania Bractwo Św. Piusa X i powrót Rzymu do Tradycji została wyłączona

Fatima: międzynarodowa pielgrzymka Bractwa Św. Piusa X w stulecie objawień

Modlitwa przed kapliczką w miejscu objawień w Valinhos

Około 10.000 pielgrzymów – wiernych Tradycji z całego świata, w tym również z Polski oraz państw Europy Wschodniej – w dniach 19–20 sierpnia zgromadziło się w Fatimie, aby w ten sposób uczcić stulecie objawień Najświętszej Maryi Panny.

Pielgrzymka zorganizowana przez Bractwo Kapłańskie Św. Piusa X rozpoczęła się w sobotnie popołudnie 19 sierpnia na błoniach w pobliżu bazyliki fatimskiej. Uroczystą Mszą św. sprawował rektor seminarium Najświętszego Serca Pana Jezusa w Zaitzkofen w Bawarii, ks. Franciszek Schmidberger, w asyście ks. Karola Stehlina, przełożonego dystryktu Azji, oraz ks. Pascala Schreibera, przełożonego dystryktu Szwajcarii. Msza św. została odprawiona w obecności przełożonego generalnego Bractwa, bp. Bernarda Fellaya, biskupów pomocniczych FSSPX oraz 275 kapłanów, seminarzystów i braci zakonnych. Licznie reprezentowane były również żeńskie zgromadzenia zakonne Tradycji. Pielgrzymów nie zraził nawet niemal 40-stopniowy upał. W kazaniu ks. Schmidberger przypomniał o ważności i aktualności przesłania fatimskiego oraz konieczności ofiarowania wszystkich cierpień dla przezwyciężenia kryzysu, w którym znajduje się obecnie Kościół, i dla tryumfu Niepokalanego Serca Maryi.

Po Mszy św. tłumy wiernych udały się w długiej procesji do Valinhos, żeby odmówić wspólnie różaniec w miejscu, w którym 19 sierpnia 1917 r. Matka Boża ukazała się Łucji, Hiacyncie i Franciszkowi.

Wieczorem tego samego dnia, na błoniach przy sanktuarium, rozpoczęła się całonocna adoracja Najświętszego Sakramentu; uczestniczyło w niej wielu gorliwych pielgrzymów.

W niedzielny poranek bp Bernard Fellay odprawił Mszę św. pontyfikalną w asyście przedstawicieli Domu Generalnego: księży asystentów Mikołaja Pflugera i Alana Marka Nély’ego, sekretarza generalnego Bractwa ks. Krystiana Thouvenota oraz ekonoma generalnego ks. Pawła Suareza. Ks. Iwon le Roux, rektor seminarium w Stanach Zjednoczonych, pełnił funkcję prezbitera asystenta.

W swoim kazaniu bp Fellay odniósł się do przestrogi i nadziei dla świata i Kościoła, które N.M.Panna przekazała w Fatimie trojgu pastuszkom. Jak mały Franciszek jesteśmy wezwani do „pocieszania Pana Boga”, obrażanego tak licznymi grzechami. Bp Fellay przypomniał, że nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi jest nabożeństwem na nasze czasy. Jesteśmy wezwani do zadośćuczynienia za wszystkie zniewagi i bluźnierstwa, kierowane przeciwko Najświętszej Maryi Pannie. Akty zadośćuczynienia nie mogą być jedynie mechaniczne i powierzchowne – Niepokalane Serce musi stać się rzeczywistym miejscem naszego schronienia.

Bezpośrednio po Mszy św. przełożony generalny wraz z biskupami pomocniczymi Bractwa odnowił poświęcenie Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi, którego przed 30 laty dokonał abp Marceli Lefebvre. Chociaż to poświęcenie nie czyni zadość prośbie Matki Bożej, ale jest wyrazem pragnienia ze strony Bractwa, aby Ojciec Święty dokonał tego aktu w sposób wskazany przez Niepokalaną w Fatimie.

Pielgrzymka zakończyła się w niedzielę po południu wspólną modlitwa różańcową w miejscu objawień w Valinhos. Tysiące pielgrzymów gromadzących się w cieniu drzew oliwnych odmówiło chwalebne tajemnice różańca; rozważania prowadził ks. Bertrand Labouche. Przy drugiej tajemnicy przytoczył on płomienne słowa św. Piusa X na temat różańca: „Różaniec jest najpiękniejszą i najbardziej ubogaconą w łaski modlitwą; jest modlitwą, która najbardziej porusza Serce Matki Bożej […] i jeśli chcemy, aby w naszych domach zagościł pokój, odmawiajmy w rodzinach różaniec. Jest to najpiękniejsza po Mszy św. modlitwa. Dajcie mi armię odmawiającą różaniec, a zdobędę cały świat!”. Kaznodzieja przypomniał wszystkim wiernym, że to właśnie oni są tą armią, która musi na nowo schrystianizować świat.

Ponieważ w obecnym roku obchodzimy stulecie założonego przez św. Maksymiliana Kolbe Rycerstwa Niepokalanej, bezpośrednio po oficjalnym zakończeniu pielgrzymki w obecności bp. Bernarda Fellaya odbyła się krótka ceremonia rocznicowa, przygotowana przez ks. Karola Stehlina. Dokonano poświęcenia sztandarów Rycerstwa z różnych części świata oraz odnowienia aktu ofiarowania się Niepokalanej według św. Maksymiliana.
Po dwóch dniach obfitujących w wydarzenia pielgrzymi opuścili Fatimę, umocnieni w postanowieniu wiernego wypełniania próśb Matki Bożej, skierowanych przed stu laty do trojga pastuszków w Cova da Iria.

Galerie zdjęć są dostępne na stronach dystryktu amerykańskiego (Solemn Mass at Fatima on August 19, In Fatima, Procession and Rosary, Fatima: Sunday Mass of August 20, 2017 oraz francuskiego.

Opublikowano Pielgrzymka | Otagowano , , , , , | Możliwość komentowania Fatima: międzynarodowa pielgrzymka Bractwa Św. Piusa X w stulecie objawień została wyłączona