kościół św. Mikołaja w Paryżu

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
Drodzy Bracia!
Od zarania dziejów, w czasie wielkich nieszczęść Kościół zawsze zwracał się do Boga. A zwłaszcza podczas epidemii – obecna nie jest pierwszą i z pewnością nie ostatnią w historii ludzkości – jednak epidemie zawsze mają w sobie coś niepokojącego, ponieważ są podobne do demonów: nie widać atakującego. Zatem Kościół zwracał się do Pana Boga, a szczególnie poprzez tę Mszę świętą, którą sprawujemy, aby prosić Go, żeby zachował nas od zła. O co prosi Kościół przy okazji tych modlitw? Oczywiście o to, aby Bóg odsunął zagrażające nam choroby; a jeśli jesteśmy już przez nie dotknięci, abyśmy je przezwyciężyli; a jeśli wybiła godzina naszej śmierci, abyśmy byli na nią przygotowani. Jednak Kościół prosi nie tylko o to. Prosi też o światło Boże; prosi, aby przy okazji takich wydarzeń, które zawsze są trochę wyjątkowe i które często stają się powodem niepokojów społecznych, chrześcijanie wykazali się wiarą, wykazali się cnotą, która bywa wystawiona na próby – na brak ufności, egoizm, brak miłości. Kościół prosi także, aby Bóg wspierał tych, zwłaszcza spośród chrześcijan, którzy w takich trudnych chwilach muszą spełniać swoje obowiązki stanu. Myślę tu szczególnie o lekarzach, pielęgniarkach i wszystkich tych, którzy opiekują się chorymi – gdyż misją Kościoła zawsze było pochylanie się nad cierpiącymi i chorymi.

Dowiedz się więcej »Kazanie na czas zarazy