Od 19 do 21 sierpnia 7200 pielgrzymów z 44 krajów – wśród nich 680 kapłanów, zakonników i zakonnic – brało udział w pielgrzymce Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X do Rzymu z okazji Roku Świętego. W pobliżu Wiecznego Miasta zorganizowano pole biwakowe, z którego gościnności skorzystało ponad 700 pielgrzymów.
Dowiedz się więcej »Pielgrzymka jubileuszowa Bractwa św. Piusa X do Rzymu
Drodzy Przyjaciele, a w szczególności Drodzy Ojcowie Rodzin!
Jak wiecie, postanowiliśmy poświęcić ten Rok Święty modlitwom i wysiłkom niezbędnym do rozbudzania powołań, nie sposób zaś mówić o wzbudzaniu powołań bez wspominania o rodzinie. Sam nasz Zbawiciel, Kapłan par excellence od momentu swego wcielenia, chciał dorastać w rodzinie, aby uświęcić ją w sposób szczególny i doskonały. Nie ulega wątpliwości, że przykład cnót domowych jest, w pewien sposób, pierwszym seminarium i pierwszym nowicjatem każdej duszy, którą Bóg wzywa do swojej służby.
Kościół cieszy się ze swoich nowych sług! W sobotę 1 lutego 2025 r., w dzień św. Ignacego Antiocheńskiego, 13 seminarzystów trzeciego roku Seminarium Najświętszego Serca Pana Jezusa w bawarskim Zaitzkofen otrzymało pierwsze święcenia niższe (ostiariat i lektorat) z rąk bp. Alfonsa de Galarreta. Podczas tej samej ceremonii czterech kandydatów z czwartego roku otrzymało święcenia egzorcystatu i akolitatu. Następnego dnia 12 seminarzystów pierwszego roku otrzymało sutanny, a 12 seminarzystów drugiego roku zostało uroczyście przyjętych do stanu duchownego.
Dowiedz się więcej »Zaitzkofen: Święcenia niższe oraz obłóczyny i tonsura (aktualizacja)
Jak określiłby Ksiądz rolę Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X w roku 2024? Czy zasadniczą rolą FSSPX, nie będącego – wbrew temu, co niektórzy twierdzą – równoległym Kościołem, jest dawanie świadectwa Tradycji? A może jest nią praca misyjna na całym świecie, jak to było wcześniej w przypadku Zgromadzenia Ducha Świętego, lub też coś jeszcze innego?
50 la temu Jego Ekscelencja abp Marceli Lefebvre opublikował pamiętną Deklarację, która miała stać się manifestem Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X. Ta deklaracja, będąca wyznaniem wiary, które trwale zapisze się na kartach historii, wyraża istotę Bractwa, jego rację bytu, jego tożsamość doktrynalną i moralną i, w konsekwencji, również jego kierunek działania. FSSPX nie może ani na jotę odejść od jej treści i ducha, które, 50 lat później, pozostają całkowicie aktualne.
Na ten dzień wspólnota Seminarium Najświętszego Serca Pana Jezusa czekała od dawna. Oto nareszcie 31 października, w dzień św. Wolfganga, wielkiego patrona diecezji ratyzbońskiej, którego 1100. rocznica urodzin jest obchodzona w tym roku, z wielką pompą poświęcono nowe skrzydło budynku seminarium, które przez analogię do nazwy sąsiedniego Albertinum zostało nazwane Wolfgangianum. Przez osiem miesięcy bracia oraz świeccy rzemieślnicy niestrudzenie pracowali, pokonując liczne przeciwności, aby zdążyć z otwarciem budynku na czas. Udało się – i z wielką radością mogli zaprezentować owoce swojej pracy wielu dobroczyńcom, którzy wspierali ich w tym dziele.
Dowiedz się więcej »Zaiztkofen: Otwarcie nowego skrzydła seminarium
W kazaniu wygłoszonym podczas pogrzebu bp. Bernarda Tissiera de Mallerais ks. Dawid Pagliarani, przełożony generalny FSSPX, podkreślił wzorową wierność bp. Tissiera Bractwu św. Piusa X oraz Kościołowi. Odznaczając się prostotą, stałością oraz gorliwością, Zmarły pełnił swoją posługę – pomimo wielu udręk – z niestrudzonym oddaniem. Całe jego życie było poświęcone obronie tradycyjnej Mszy św. i społecznego panowania Chrystusa Króla. Bractwo, choć zasmucone poniesioną stratą, znajduje pociechę w pozostawionym przez niego przykładzie, powierzając swoją przyszłość opatrzności Bożej.
Dowiedz się więcej »„Wierność Bractwu oznacza wierność Kościołowi”
W sobotę 13 kwietnia, w kościele Seminarium św. Piusa X w Ecône ks. Dawid Pagliarani FSSPX, przełożony generalny Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X, odprawił Mszę św. dziękczynną z okazji 50. rocznicy założenia zgromadzenia Sióstr Bractwa św. Piusa X. Na uroczystościach były obecne prawie wszystkie spośród ponad 200 sióstr tego zakonu.
Dowiedz się więcej »Szwajcaria: Półwiecze zgromadzenia Sióstr Bractwa św. Piusa X
W styczniu 1967 r., w okresie posoborowego chaosu, we Francji ukazał się pierwszy numer „Courrier de Rome”, miesięcznika założonego z myślą o obronie katolickiej prawdy przed błędami głoszonymi na wszystkich poziomach hierarchii kościelnej. W 1988 r. rozpoczęto wydawanie książek poświęconych teologii, duchowości, kryzysowi w Kościele, wolnomularstwu itp.; do tej pory opublikowano około pół setki tytułów. W 1994 r. redakcja „Courrier de Rome” zorganizowała swoje pierwsze międzynarodowe sympozjum teologiczne; w styczniu br. odbyło się kolejne, już siedemnaste.
Dowiedz się więcej »Francja: XVII Międzynarodowe Sympozjum Teologiczne „Courrier de Rome”
Czcigodny Księże Przełożony, niedawno przypadała 10. rocznica wyboru papieża Franciszka na Stolicę Piotrową. Co, w opinii Księdza, stanowiło najważniejsze wydarzenie tych kilku ostatnich lat?
Trudno nie zauważyć, że po jego dwóch głównych oraz nowatorskich ideach: miłosierdzia, rozumianego jako „powszechna amnestia”, oraz nowej moralności, opartej na szacunku do Ziemi jako „wspólnego domu całej ludzkości”, ostatnie lata były zdominowane przez ideę synodalności. Nie jest to zupełnie nowa idea1Proces synodalny rozpoczął się bezpośrednio po II Soborze Watykańskim, od czasu którego odbyło się ponad tysiąc synodów diecezjalnych – często z udziałem świeckich, co stanowi całkowitą nowość. Papież Franciszek precyzował koncepcję synodalności od początku swego pontyfikatu: najpierw poprzez interpretację sensus fidei oraz pobożności ludowej jako źródła Objawienia (por. Evangelii gaudium, par. 119–120), a następnie poruszając kwestię synodalności bardziej otwarcie w swojej Mowie z okazji 50 rocznicy utworzenia synodu biskupów (17 października 2015). Na tej podstawie Międzynarodowa Komisja Teologiczna zredagowała tekst Synodalność w życiu i misji Kościoła, przedstawiający podstawy teoretyczne procesu, którego świadkami jesteśmy obecnie.
Synod o synodalności można więc postrzegać jako praktyczne zastosowanie, w skali całego Kościoła, idei głoszonych i rozwijanych w trakcie obecnego pontyfikatu, a które stanowiły punkt wyjścia dla wielu eksperymentów podejmowanych od czasu Vaticanum II., jednak papież Franciszek uczynił ją osią swojego pontyfikatu.
Idea ta jest tak wszechobecna, że wielu ludzi przestało się nią zbytnio interesować, choć stanowi ona kwintesencję dojrzałego i pełnego modernizmu. Z punktu widzenia eklezjologii rewolucja synodalna ma wywrzeć na Kościół poważny wpływ i dogłębnie przeobrazić jego hierarchiczną strukturę, jego funkcjonowanie, a przede wszystkim nauczanie wiary.
Dowiedz się więcej »Aktualne trendy pontyfikatu papieża Franciszka