„Jedynie czystość serca umożliwi nam zachowanie czystości wiary.”
W czasach, w których przyszło nam żyć, Bóg wezwał Bractwo Kapłańskie św. Piusa X do udziału w bardzo szczególnej walce o wiarę. Musimy naszą wiarę zachowywać, publicznie wyznawać, kochać oraz przekazywać. Jest więc ważne, abyśmy rozumieli zasadnicze powody tej walki, jej wymogi oraz cele.
Drodzy Wierni, Przyjaciele i Dobroczyńcy!
W historii nieraz się zdarzało, iż ludzkość nagle odnosiła wrażenie, że obudziła się jako inna. Przykładowo w starożytności w pewnym momencie świat chrześcijański „wydał jęk zgrozy, stwierdzając, że jest ariański”, by przytoczyć znane słowa św. Hieronima. Podobnie w XVI w. jedna trzecia Europy nagle obudziła się jako protestancka. Zjawiska te oczywiście nie zachodziły z dnia na dzień, ale były poprzedzane przez cały ciąg wydarzeń będących ich przygotowaniem, niemniej i tak stanowiły pewne zaskoczenie, ponieważ ówcześni ludzie nie uświadamiali sobie powagi faktów zapowiadających owe katastrofy ani nie rozumieli ich konsekwencji. Całe narody stawały się ariańskie lub protestanckie, a kiedy to sobie uświadamiały, było już za późno.
Niniejszy tekst stanowi zapis wystąpienia ks. Dawida Pagliaraniego FSSPX, przełożonego generalnego Bractwa św. Piusa X, na zakończenie XVI Kongresu Teologicznego „Courrier de Rome” (15 stycznia 2022 r.), zorganizowanego w Paryżu przy współpracy z agencją informacyjną DICI.
Dowiedz się więcej »Musimy zachowywać i przekazywać Tradycję
Drodzy Członkowie i Przyjaciele Bractwa św. Piusa X!
Motu proprio Traditionis custodes i towarzyszący mu list wywołały głębokie poruszenie w tzw. świecie tradycjonalistycznym. Logicznie rzecz ujmując można stwierdzić, że era hermeneutyki ciągłości z jej dwuznacznościami, iluzjami i próżnymi wysiłkami zakończyła się w sposób dramatyczny, przekreślona jednym pociągnięciem pióra. Te zdecydowane posunięcia nie dotyczą bezpośrednio Bractwa św. Piusa X, jednak powinny stać się dla nas okazją do głębokiej refleksji. Nabrawszy dystansu, powinniśmy zadać sobie pytanie, które jest jednocześnie i nowe, i stare: dlaczego po pięćdziesięciu latach Msza trydencka wciąż stanowi przysłowiową kość niezgody?
Coroczne święcenia pozwalają nam dostrzec, jak dojrzałe owoce pracy seminariów rozkwitają w nowo wyświęconych kapłanach. Dzięki nim możemy obchodzić rocznice święceń wyższych: 25, 50, 60 lat… Dziękujmy Panu Bogu za takie rocznice!
Podczas wizyty w Albano Laziale w dystrykcie włoskim ks. Dawid Pagliarani FSSPX, przełożony generalny Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X, udzielił wywiadu z okazji 25. rocznicy swoich święceń kapłańskich.
Dowiedz się więcej »Nic nie jest stracone dopóty, dopóki zachowujemy wiarę
Msza i powołania – nasze skarby!
Drodzy członkowie Bractwa, Drodzy Wierni i Przyjaciele!
11 listopada ubiegłego roku odwołaliśmy się do Waszej wielkoduszności, prosząc o przyłączenie się do naszych modlitw, aby uzyskać u Boga, jako owoc Krucjaty Różańcowej, całkowitą wolność publicznego sprawowania Mszy św. oraz liczne powołania kapłańskie. Krucjata zakończyła się w Wielki Czwartek i obecnie mamy już zgromadzone informacje dotyczące Waszego odzewu, które będziemy mieć zaszczyt z ogromną radością uroczyście ofiarować Najświętszej Maryi Pannie, naszej niebieskiej Matce, w pierwszym dniu miesiąca poświęconego Jej w sposób szczególny, w którym jednocześnie obchodzimy również uroczystość św. Józefa.
Czcigodny Księże, minęło właśnie osiem lat od wstąpienia papieża Franciszka na Stolicę Piotrową i z okazji tej rocznicy zechciał Ksiądz udzielić nam niniejszego wywiadu, za co jesteśmy bardzo wdzięczni.
Niektórzy obserwatorzy pontyfikatu papieża Franciszka – zwłaszcza ci, którzy pozostają przywiązani do Tradycji – są przekonani, że etap walki o idee dobiegł końca, a sferą, która obecnie dominuje, jest praxis, co znajduje wyraz w pragmatycznych decyzjach dotyczących najrozmaitszych kwestii. Jakie jest Księdza zdanie na ten temat?
Drodzy Wierni, Przyjaciele i Dobroczyńcy!
Znajdujemy się obecnie w niezwykłym, niemal bezprecedensowym momencie historii, a to ze względu na kryzys związany z koronawirusem i wszystkimi tego kryzysu reperkusjami. W takiej sytuacji rodzi się wiele pytań, na które można by dać tysiące, jeśli nie więcej, odpowiedzi. Próba przedstawienia rozwiązania każdego konkretnego problemu byłaby jednak nierealna – i nie to jest celem poniższych rozważań. Chcielibyśmy raczej przeanalizować niebezpieczeństwo, które w pewnym sensie jest bardziej poważne niż wszystkie bolączki obecnie trapiące ludzkość: niebezpieczeństwo, na jakie narażają się katolicy reagujący w czysto ludzki sposób na karę spadającą na nasz świat, który wskutek swej apostazji ponownie stał się pogański.
Drodzy Członkowie Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X! Drodzy Wierni!
Z wielką radością kieruję do Was niniejsze słowa w tym wyjątkowym momencie historii naszego Bractwa, którego złoty jubileusz właśnie obchodzimy.
Pięćdziesiąta rocznica założenia Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X jest przede wszystkim okazją do wyrażenia szczerej i głębokiej wdzięczności. Po pierwsze, wdzięczności Bogu, który nie przestaje nas wspierać i pokrzepiać pomimo wystawiania nas na próby i który umacnia nas poprzez te dopusty. Jeśli podczas tego półwiecza naszej historii nigdy nie brakowało krzyży, musimy w nich widzieć dowód szczególnej życzliwości opatrzności Bożej, która dopuszcza zło jedynie w tym celu, żeby zaprowadzić panowanie Chrystusa oraz dla uświęcenia swoich wiernych sług. Po drugie, wdzięczności dla naszego Założyciela, który potrafił przekazać nam najcenniejsze skarby Kościoła katolickiego, z płomieniem nieulękłej miłości, oświecany głęboką wiarą i podtrzymywany niesłabnącą ufnością w miłość samego Boga: Credidimus caritati.